zibil

zırtapoz

onom zırt +oz

zırva

Fa zirbā/zalubā karışık aş

zıt

Ar ḍidd ضدّ z [#ḍdd] aksi, ters Ar ḍadda ضدّ zzıt idi, çelişti

zıvana

Fa zabāna/zubāne زبانه zdil gibi olan nesne Fa zabān/zubān زبان zdil +a

zibidi

Fa *zībīdī زيبيدى zsüslü, yakışıklı Fa zībīdan زيبيدن zsüslemek, yakışmak Fa zīb زيب zsüs, güzellik

zibil

[ Meninski, Thesaurus, 1680]
zibl, zibil & vul. zebil: ters [ Türkiye'de Halk Ağızlarından Derleme Sözlüğü, <1930]
zebil/zibil: I. Çöp, süprüntü, pislik, gübre. II. Sulu çamur. III. Bol bulunduğu için değersiz. ... zibillemek: Gübrelemek. zibillik: Çöplük.

Ar zibl زِبْل z [#zbl fiˁl ] dışkı, çöp ≈ İbr zabal dışkı ≈ Akad ziblu çöp, pislik

Benzer sözcükler: zebil

Bu maddeye gönderenler: mezbele


16.02.2018
zifaf

Ar zifāf زفاف z [#zff fiˁāl msd.] düğün töreni, gelini güveye teslim ayini Ar zaffa زفّ z(kuş) kanatlarını çırparak uçtu veya koştu, (yel) çırpıntıyla esti

zifir

Ar ḏafir ذفر z [#ḏfr faˁīl sf.] pis ve keskin kokan Ar ḏafira keskin koktu

zifiri

Yun/EYun zoferós ζοφερός zkaranlık (sıfat) EYun zóphos ζόφος z1. karanlık, kasvet (ad), 2. batı

zifos

Yun *sifós kasırga? (atmosferde) hortum? << Yun/EYun sífōn σίφων zsu hortumu

zift

Ar/Fa zift زفت zkatran, asfalt Aram zephtā זִפְתָא za.a. ≈ İbr zephet a.a.