yorum

yordam

(NOT: Türkiye Türkçesi yort- "yürütmek, hızlı yürümek, koşmak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Am ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir. ) Türkçe fiil Türkiye Türkçesi yorı- "yürümek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +dAm ekiyle türetilmiştir.

yorga

Orta Türkçe yorġa "hızlı yürüyen, yürük (at)" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yorı- "yürümek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +gA ekiyle türetilmiştir.

yorgan

Eski Türkçe yoġurkan "kalın yatak örtüsü" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yoġur- fiilinden Eski Türkçe +(g)An ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

yort

Eski Türkçe yorı- "yürümek, koşmak" fiilinden Eski Türkçe +Ut ekiyle türetilmiştir.

yortu

Yeni Yunanca yiortí γιορτή z "dini bayram, festival" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen eortḗ εορτή z sözcüğünden evrilmiştir.

yorum
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: "fal" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
yorum yorma: Tefeül [fal açma, istihare]. Yeni Türkçe: "... tefsir" [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
yorum: Yorumlama işi, tefsir.

Köken

Türkiye Türkçesi yor- fiilinden Yeni Türkçe +Im ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için yor-1 maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

yorumcu, yorumlamak, yorumlanmak, yorumlatmak, yorumsuz


06.03.2015
yosma

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

yosun

Orta Türkçe yoġsun "su ve bataklık bitkisi" sözcüğünden evrilmiştir.

yoyo

Yo-Yo "bir ip üzerinde dönen diskten oluşan oyuncak" ticari markasından alıntıdır. (İlk kullanımı: 1932 Donald Duncan, Amer. imalatçı) Bu sözcük Filipino yóyo sözcüğünden alıntı olabilir; ancak bu kesin değildir.

yoz

Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yoz "kısır, faydasız" biçiminden evrilmiştir. Eski Türkçe biçim Eski Türkçe yo(d)- "bozmak, zarar vermek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uz ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

yön

Eski Türkçe öŋ "cihet, cephe" sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ön- veya yön- "yönelmek, ileri gitmek" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.