yem

yelkovan

Türkiye Türkçesi yel koğ- "boşa emek sarfetmek, faydasız dolaşmak" deyiminden türetilmiştir.

yelloz

Türkiye Türkçesi yel "rüzgâr" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +oz ekiyle türetilmiştir.

yelpaze

Orta Türkçe yelpize "yelpaze" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Orta Türkçe yelpi- veya yelpir- "yellenmek, üfürmek" fiilinden türetilmiştir.

yelten|mek

Türkiye Türkçesi yelte- "harekete geçirmek, koşturmak" fiilinden Türkiye Türkçesinde +In- ekiyle türetilmiştir. Türkçe fiil Eski Türkçe yeltür- "acele ettirmek, koşturmak" fiili ile eş kökenlidir. Bu sözcük Eski Türkçe yel- "acele etmek, koşmak" sözcüğünden türetilmiştir.

yelve
yem
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Uygurca Budist metinler, 1000 yılından önce]
beg er yimin yiyin sakınsar sen [beylere layık yemek yiyeyim diye düşünsen] Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
yém: al-ṭaˁam, yém keldür [[yiyecek getir]], ot yém [[baharat]] Türkiye Türkçesi: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
yem [özellikle at ve kuş yiyeceği]

Köken

Eski Türkçe yém "yenen şey, yemek" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yé- fiilinden Eski Türkçe +Im ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için ye- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

yemlemek, yemlik


27.03.2015
yemek

Eski Türkçe yé- fiilinden Türkiye Türkçesinde +(A)mAk ekiyle türetilmiştir.

yemeni

Arapça yamanī يمنى z "Yemen'e ait" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ymn kökünden gelen yaman يمن z "1. sağ el, sağ taraf, 2. güney (gün doğumuna oranla sağ taraf), 3. Arabistan'ın güneyinde bir ülke, Yemen" sözcüğünün nisbet halidir.

yemin

Arapça ymn kökünden gelen yamīn يمين z "1. sağ el, sağ taraf, güney, 2. sağ elini kaldırarak verilen ant" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Arapça sözcük Aramice/Süryanice aynı anlama gelen yamīn ימין z sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük İbranice aynı anlama gelen yāmīn ימין z sözcüğü ile eş kökenlidir. İbranice sözcük Akatça aynı anlama gelen imnu sözcüğü ile eş kökenlidir. )

yemiş

Eski Türkçe yémiş "yenebilir ürün, meyve" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yé- fiilinden Eski Türkçe +Iş ekiyle türetilmiştir.

yemişen

Eski Türkçe yımşān "alıça benzer bir yaban ağacı" sözcüğünden evrilmiştir.