yediemin

ye|mek

Eski Türkçe yé- veya ye- "yemek" fiilinden evrilmiştir.

yed

Arapça ydd kökünden gelen yadd يدّ z "el" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Arapça sözcük İbranice ve Aramice/Süryanice yd kökünden gelen yad יד z "el" sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Akatça iddu "(sağ ve sol) yan" sözcüğü ile eş kökenlidir. )

yed|mek

Eski Türkçe yét- "ardında götürmek, çekerek götürmek" fiilinden evrilmiştir.

yedek

Eski Türkçe yetgek "heybe, bohça" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yet- "yedeğine almak, yanında götürmek" fiilinden Eski Türkçe +(g)Ak ekiyle türetilmiştir.

yedi

Eski Türkçe yéti veya yétti "7" sözcüğünden evrilmiştir.

yediemin
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Yeni Osmanlıca: [ TDK, Türkçe Sözlük, 5. Baskı, 1969]
yediemin: Yasaca güvenilir kimse olarak seçilen kişi

Köken

Arapça yadd يدّ z "el" ve Arapça amīn أمين z "güvenli" sözcüklerinin bileşiğidir.

Daha fazla bilgi için yed, emin maddelerine bakınız.


20.03.2015
yegâne

Farsça yagāne يگانه z "biricik" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Farsça sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen ēkānag sözcüğü ile eş kökenlidir. ) Bu sözcük Farsça yak يك z "bir" sözcüğünden +āne ekiyle türetilmiştir.

yeğ

Eski Türkçe yég "üstün, daha iyi" sözcüğünden evrilmiştir.

yeğen

Eski Türkçe yégen "kardeş çocuğu, torun" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Moğolca aynı anlama gelen cige(n) sözcüğü ile eş kökenlidir.

yeğin

Türkiye Türkçesi yeg "üstün" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(I)n ekiyle türetilmiştir.

yeis

Arapça yAs kökünden gelen yaˀs يأس z "umutsuzluk, vazgeçme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça yaˀisa يئس z "umutsuzluğa kapıldı" fiilinin faˁl vezninde masdarıdır.