yedi

yazman

Türkiye Türkçesi yaz- fiilinden Yeni Türkçe +mAn ekiyle türetilmiştir.

ye|mek

Eski Türkçe yé- veya ye- "yemek" fiilinden evrilmiştir.

yed

Arapça ydd kökünden gelen yadd يدّ z "el" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Arapça sözcük İbranice ve Aramice/Süryanice yd kökünden gelen yad יד z "el" sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Akatça iddu "(sağ ve sol) yan" sözcüğü ile eş kökenlidir. )

yed|mek

Eski Türkçe yét- "ardında götürmek, çekerek götürmek" fiilinden evrilmiştir.

yedek

Eski Türkçe yetgek "heybe, bohça" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yet- "yedeğine almak, yanında götürmek" fiilinden Eski Türkçe +(g)Ak ekiyle türetilmiştir.

yedi
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Orhun Yazıtları, 735]
ıda taşda kalmışı kubranıp yéti yüz boldı [uzakta dışarıda kalmışı toplanıp yedi yüz oldu]

Köken

Eski Türkçe yéti veya yétti "7" sözcüğünden evrilmiştir.

Ek açıklama

Belki yedi bazlı bir sayı sisteminde "tamam” anlamında, yetmek fiilnden.

Benzer sözcükler

yedigen, yedinci, yedişer, yediveren, yediz

Bu maddeye gönderenler

yetmiş


15.01.2015
yediemin

Arapça yadd يدّ z "el" ve Arapça amīn أمين z "güvenli" sözcüklerinin bileşiğidir.

yegâne

Farsça yagāne يگانه z "biricik" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Farsça sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen ēkānag sözcüğü ile eş kökenlidir. ) Bu sözcük Farsça yak يك z "bir" sözcüğünden +āne ekiyle türetilmiştir.

yeğ

Eski Türkçe yég "üstün, daha iyi" sözcüğünden evrilmiştir.

yeğen

Eski Türkçe yégen "kardeş çocuğu, torun" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Moğolca aynı anlama gelen cige(n) sözcüğü ile eş kökenlidir.

yeğin

Türkiye Türkçesi yeg "üstün" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(I)n ekiyle türetilmiştir.