yarbay |
< TTü yardımcı albay [abb.] |
|
yarda |
~ İng yard 1. baston, direk, 2. bir uzunluk ölçüsü << Ger |
|
yardakçı |
< Fa yār-dēh يار ديه yardım eden, el veren § Fa yār يار el, kol + Fa dādan, dēh- دادن, ديه vermek |
|
yardım |
< OTü yarıt- yardım etmek, yarayışlı olmak +Im <? Fa yārī يارى yardım < Fa yār يار 1. el, kol, 2. dost, yardımcı |
|
yargı |
<< OTü yarğu mahkeme ~? Moğ cargu a.a. |
|
yargıç |
YTü: "hakem" [ Cumhuriyet - gazete, 1935] (≈ TTü yarġucı hakem ) < ETü yar- +(g)Iç → yargı Not: TTü yarğucı/yarğıcı ve Moğ carguçi biçimleri 13. yy'dan itibaren mevcuttur. Dil Devrimi döneminde yargı adının kökü olduğu varsayılan ETü yar- fiilinden, TTü dalgıç ve bilgiç sözcüklernden analoji yoluyla türev yapılmıştır. 13.04.2019 |
|
yargıtay |
< TTü yargı +tAy |
|
yarıcı |
< Fa yārī yardım +çI |
|
yarım |
<< ETü yarım yarma, yarılmış şeyin her parçası < ETü yar- kesme, bölme +Im |
|
yarımada |
|
|
yarın |
<< ETü yarın sabah, gün doğumu, gündüz < ETü yaru- ışımak, aydınlanmak +(I)n |
|