yargıç

yarbay

TTü yardımcı albay [abb.]

yarda

İng yard 1. baston, direk, 2. bir uzunluk ölçüsü << Ger

yardakçı

Fa yār-dēh يار ديه zyardım eden, el veren § Fa yār يار zel, kol Fa dādan, dēh- دادن, ديه zvermek

yardım

OTü yarıt- yardım etmek, yarayışlı olmak +Im <? Fa yārī يارى zyardım Fa yār يار z1. el, kol, 2. dost, yardımcı

yargı

<< OTü yarğu mahkeme ~? Moğ cargu a.a.

yargıç

YTü: "hakem" [ Cumhuriyet - gazete, 1935]
Fenerbahçe'nin oynadığı oyunda yargıç (hakem) bir Türk olduğu halde YTü: "hakim" [ Cumhuriyet - gazete, 1945]
Sultanahmet Birinci Sulh Hukuk yargıçlığından

(≈ TTü yarġucı hakem ) ETü yar- +(g)Iç

 yargı

Not: TTü yarğucı/yarğıcı ve Moğ carguçi biçimleri 13. yy'dan itibaren mevcuttur. Dil Devrimi döneminde yargı adının kökü olduğu varsayılan ETü yar- fiilinden, TTü dalgıç ve bilgiç sözcüklernden analoji yoluyla türev yapılmıştır.


13.04.2019
yargıtay

TTü yargı +tAy

yarıcı

Fa yārī yardım +çI

yarım

<< ETü yarım yarma, yarılmış şeyin her parçası ETü yar- kesme, bölme +Im

yarımada
yarın

<< ETü yarın sabah, gün doğumu, gündüz ETü yaru- ışımak, aydınlanmak +(I)n