yapağı

yankı

Eski Türkçe yankı veya yaŋku "eko, aksi sada" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yan- "geri gelmek" fiilinden Eski Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

yanlış

Eski Türkçe yaŋluk "yanlış" sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yaŋıl- "düz yoldan sapmak, eğrilmek, hata etmek" fiilinden Eski Türkçe +Iş ekiyle türetilmiştir.

yanpiri

Türkiye Türkçesi yan sözcüğünden türetilmiştir.

yansı|mak

Eski Türkçe yan- "dönmek, geri gelmek" fiilinden Yeni Türkçe +sI- ekiyle türetilmiştir.

yap|mak

Eski Türkçe yap- "1. çatmak, sert sesle kapamak, örtmek, 2. çalmak, yapıştırmak, katmak, 3. duvar örmek" fiilinden evrilmiştir.

yapağı
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: yap, yapğut [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
yuŋ yap: [[yün yapağı]]. Yapğut: [[minder dolgusu olarak kullanılan yün]] Kıpçakça: yapov [ Codex Cumanicus, 1303]
apac jabovli altun basli ... turna [apak tüylü/yünlü, altın başlı turna] Türkiye Türkçesi: [ Dede Korkut Kitabı, 1400? yılından önce]
yapağulu gökçe çemen güze kalmaz

Köken

Orta Türkçe yapağu "dokunmamış kaba yün, keçe" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yap- "çarpmak, yapıştırmak, örtmek" fiilinden Eski Türkçe +AgU ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için yap- maddesine bakınız.

Bu maddeye gönderenler

yapıncak


31.12.2015
yapay

Türkiye Türkçesi yap- fiilinden Yeni Türkçe +(g)Ay ekiyle türetilmiştir.

yapboz
yapı

Eski Türkçe yapıġ "1. çatı, bina örtüsü, 2. bina" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yap- "örtmek" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

yapıldak

Eski Türkçe yabıtak "çıplak" sözcüğü ile eş kökenlidir.

yapıncak

Türkiye Türkçesi yapğın veya yapğun "yapağı, keçe" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çAk ekiyle türetilmiştir.