yabgu

yaba

<< OTü yapa/yaba harman çatalı ETü yap- katmak, örtmek ?

yaban

Fa yābān يابان z Fa biyābān بيابان zverimsiz ve çorak yer, çöl, bozkır Fa yāb ياب zverimsiz, faydasız, boş

yabancı

≈ Fa yābānī çöle ait, medeni olmayan, barbar +çI Fa yābān çorak yer, bozkır, çöl

yabanıl

TTü yaban +Il

yabansı

TTü yaban +sI

yabgu

ETü: [ Orhun Yazıtları, 735]
yabġuġ şādıġ anta birmiş [yabgu ve şad atadı] ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
yawġu [[hakandan iki derece aşağıda bulunan astının lakabı]]

<< ETü yabgu hakana tabi bir yönetici unvanı, prens

Not: Milattan önceki dönemde Yüe-çi'lerden başlayarak çeşitli Orta Asya kültürlerinde kullanılmış bir soyluluk veya yöneticilik unvanıdır. Ak-hun sikkelerinde yapgu biçimi görülür. Claus sf. 873.


09.09.2015
yad1

<< ETü yāt yabancı

yad2

Fa yād ياد zanma, hatırlama << OFa ayād ≈ Ave yāta- a.a.

yadırga|mak

TTü yad yabancı +IrgA-

yadigâr

Fa yādegār ياده گار zandıç, anımsatan şey (§ Fa yāda ياده zanı Fa kardan, kār- كردن, كار zyapmak ) << OFa ayādgār a.a.

yadsı|mak

TTü yad yabancı +sI-