yıka|mak

yezit

öz Yezīd bin Muaviye Kerbela'da Hz. Hüseyin'in öldürülmesinden sorumlu tutulan Emevi halifesi (h. 680-683) Ar yazīdu يزيد z [#zyd] artar Ar zāda زاد zarttı

yığ|mak

<< ETü yıġ- toplamak, küme yapmak

yığın

<< ETü yıġın yığıntı, özellikle toprak ETü yıġ- +In

yığınak

TTü yığ- +AnAk

yık|mak

<< ETü yık- aşağı indirmek, tahrip etmek

yıka|mak

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
suw yaykaldı [[su çalkandı/dalgalandı]] KTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
yaykadı: ġasala [yıkadı] TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
yaykamak: yumak. Lavare. TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
yıkamak: Aslı yaykamak. Mükerrer yumak, gusl, pak etmek.

<< ETü yayka- çalkalamak, çalkalayarak yıkamak ETü yayık çalkalama +(g)A- ETü yay- çalkalamak +Uk

 yayık

Not: Aslen "çalkamak" anlamındayken modern dönemde TTü arı- fiilinin yerine geçmiştir.

Benzer sözcükler: yıkanmak, yıkatmak


14.12.2015
yıl

<< ETü yıl

yıl|mak

<< ETü yıġıl- yığılmak, geri durmak ETü yıġ- yığmak, men etmek +Il-

yılan

<< ETü yılan malum sürüngen

yılankavi

<< TTü yılan kavı yılan gömleği TTü kav (soyulmuş) deri, kabuk, kepek

yıldırım

≈ ETü yaldrık/yuldrık parlama, kıvılcım ETü yaldrı-/yuldrı- parlamak +Im ETü yaldız/yulduz parıltı, yıldız +I-