yüküm

yüklem

TTü yükle- +Im

yüksek

<< ETü yüksek yüksek ETü yükse- yükselmek, boy atmak +Uk ETü yük +sA-

yüksel|mek

ETü yükse- yükselmek +Il- ETü yük +sA-

yüksük

<< ETü yügsük terzilerin kullandığı parmak muhafazası ETü yig/yik dikiş iğnesi +sUk

yüksün|mek

TTü yük +sIn-

yüküm

YTü: [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
yüküm = 1. Mecburiyet; 2. Mükellefiyet

TTü yük +Im

 yük

Not: Ada eklenen +Im ekinin işlevi belirsizdir.


17.11.2013
yülü|mek

<< ETü yüli- traş etmek ≈? ETü yulı- tüy yolmak

yün

<< ETü yuŋ yün <? ETü yun- yıkanmak +I(g)

yürek

<< ETü yürek kalp ETü yüri- yürümek +(g)Ak

yürü|mek

<< ETü yorı-/yöri- yürümek, yol almak

yüz|mek

<< ETü üz-/yüz- 1. üste çıkmak, su yüzünde kalmak, 2. deri soymak