vakıf

vakıf1

Ar waḳf وَقْف z [#wḳf faˁl msd.] 1. durma, durdurma, 2. bir şeyi tanrıya veya hayır işine adama, böyle adanan şey Ar waḳafa وَقَفَ z1. durdu, 2. durdurdu, 3. bilgilendi, vukuf kazandı, 4. vakfetti

vakıf2

Ar wāḳif واقف z [#wḳf fāˁil fa.] 1. vakfeden, 2. bir konuyla ilgili olan, haberdar Ar waḳafa وَقَفَ z