uz1

uysal

<< ETü osal/usal tembel, üşengeç <? ETü osan- üşenmek, bizar olmak +Il

uyu|mak

<< ETü udı- uyumak

uyukla|mak

<< ETü udıkla- uyur gibi olmak ETü udık uykulu, uyuyan +lA-

uyuş|mak

<< ETü udış- uyku haline geçmek, duyarlığını yitirmek ETü udı- +Iş-

uyuz

<< ETü uduz uyuşuk, kaşıntı ve halsizliğe neden olan bulaşıcı hastalık ETü udı- uyumak +Uz

uz1

ETü: [ Uygurca İyi ve Kötü Prens Öyküsü, <1000]
tigin kopuzka ertiŋü uz erti [prens kopuzda son derece ustaydı] TTü: [ Mesud b. Ahmed, Süheyl ü Nevbahar terc., 1354]
ey cānımın cānı uz kişi / kim işleye senüŋ işlediğin işi TTü: "... uygun, şayan" [ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Kara Güne oğlu Budağıla uz düşmedi, birbirine söz atışdılar.

<< ETü uz usta, sanatkâr, marifetli ETü u- yapabilmek, muktedir olmak +Uz

 ulu

Not: Asya Türkçesinde görülen "usta, mahir" anlamı ile, TTü "uygun, uyumlu" anlamı ortak kökenden gelir. Anlam bağı için karş. Lat ars "sanat, hüner" ≈ EYun áristos "en uygun", árthron "eklem".

Bu maddeye gönderenler: uzlaş-, uzman


02.01.2016
uz2

≈ TTü uzak

uza|mak

<< ETü uza- uzun olmak <? ETü *uz +(g)A-

uzak

<< ETü uzak uzun süren, uzamış ETü uza- +Uk

uzam

TTü uza- +Im

uzay

TTü uza- +(g)Ay