uyku

uydu

Türkiye Türkçesi uy- "tabi olma, ardından gitme, takip etme, tapma [esk.]" fiilinden Yeni Türkçe +dI ekiyle türetilmiştir.

uydur|mak

Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Türkiye Türkçesinde +tUr- ekiyle türetilmiştir.

uygar

öz (ETü) Uyġur "bir kavim veya kişi adı" özel adından türetilmiştir.

uygula|mak

Yeni Türkçe uygu sözcüğünden Yeni Türkçe +lA- ekiyle türetilmiştir. Yeni Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Yeni Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

uygun

Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Türkiye Türkçesinde +gIn ekiyle türetilmiştir.

uyku
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
uyχuya varsa daχı bile [beraber] varur / uyanıçak yine bile uyanur Türkiye Türkçesi: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
uyuku, uyuχu: uyukuya varmak (...) uyuku çalmak (...) uyukucı (...) uyukusız (...) uyukusızlık Türkiye Türkçesi: uykuluk [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
uykuluk: Kuzunun gırtlağında bir irice bez.

Köken

Türkiye Türkçesi uyu- fiilinden Türkiye Türkçesinde +gU ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için uyu- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

uykucu, uykuluk, uykusuzluk


15.07.2015
uyluk

Eski Türkçe udluk "bacağın kalın kısmı, kıç" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe udu "arka, art" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Bu sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *ud- "ardından gitmek" biçiminden türetilmiştir.

uyruk

Yeni Türkçe yazılı örneği bulunmayan *uyur- "tabi kılmak?" fiilinden Yeni Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir. Yeni Türkçe fiil Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Yeni Türkçe +(g)Ur- ekiyle türetilmiştir.

uysal

Eski Türkçe osal veya usal "tembel, üşengeç" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe osan- "üşenmek, bizar olmak" fiilinden Eski Türkçe +Il ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

uyu|mak

Eski Türkçe udı- "uyumak" fiilinden evrilmiştir.

uyukla|mak

Eski Türkçe udıkla- "uyur gibi olmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe udık "uykulu, uyuyan" sözcüğünden Eski Türkçe +lA- ekiyle türetilmiştir.