uygun

uyarla|mak

Türkiye Türkçesi uyar "uygun" sözcüğünden türetilmiştir.

uydu

Türkiye Türkçesi uy- "tabi olma, ardından gitme, takip etme, tapma [esk.]" fiilinden Yeni Türkçe +dI ekiyle türetilmiştir.

uydur|mak

Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Türkiye Türkçesinde +tUr- ekiyle türetilmiştir.

uygar

öz (ETü) Uyġur "bir kavim veya kişi adı" özel adından türetilmiştir.

uygula|mak

Yeni Türkçe uygu sözcüğünden Yeni Türkçe +lA- ekiyle türetilmiştir. Yeni Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Yeni Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

uygun
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: [ Asım Ef., Kamus-ı Muhit terc., 1800]
el-şıṭbet [Ar.]: Ve şol etine dolu kısrağa denir ki kālıbdan dökülmüş gibi her yeri uygun ve eti ve endamı düzgün ola, şöyle ki balık gibi ola. Türkiye Türkçesi: uygunsuzluk [ Arşiv Belg. Göre Osmanlı'da Gösteri Sanatları, 1848]
bir gūne uygunsuzluk vukuˁa gelmemesine memurīn taraflarından dikkat ve iˁtinā olunmak Türkiye Türkçesi: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
uygun: Muvafık, mutabık, münasip, layık.

Köken

Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Türkiye Türkçesinde +gIn ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için uy- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

uygunluk, uygunsuz


23.03.2018
uyku

Türkiye Türkçesi uyu- fiilinden Türkiye Türkçesinde +gU ekiyle türetilmiştir.

uyluk

Eski Türkçe udluk "bacağın kalın kısmı, kıç" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe udu "arka, art" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Bu sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *ud- "ardından gitmek" biçiminden türetilmiştir.

uyruk

Yeni Türkçe yazılı örneği bulunmayan *uyur- "tabi kılmak?" fiilinden Yeni Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir. Yeni Türkçe fiil Türkiye Türkçesi uy- fiilinden Yeni Türkçe +(g)Ur- ekiyle türetilmiştir.

uysal

Eski Türkçe osal veya usal "tembel, üşengeç" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe osan- "üşenmek, bizar olmak" fiilinden Eski Türkçe +Il ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

uyu|mak

Eski Türkçe udı- "uyumak" fiilinden evrilmiştir.