ululemr

ulema

Ar ˁulamāˀ علماء z [#ˁlm fuˁalā çoğ.] alimler, bilginler Ar ˁālim عالم z [t.]

ulu

<< ETü uluġ yaşı ermiş (kişi), yüce, büyük ETü u- muktedir olmak, gücü yetmek +lI(g)

ulu|mak

<< ETü ulı- ulumak, yüksek sesle ağlamak

ulufe

Ar ˁulūfa(t) علوفة z [#ˁlf fuˁūla(t) çoğ.] harçlık, geçim parası, özellikle asker maaşı Ar ˁalaf علف zot, hayvan yemi

uluhiyet

Ar ulūhiyya(t) اُلوهيّة z [#Alh y. msd.] tanrılık Ar ilāh tanrı +īya(t)2

ululemr

[ Meninski, Thesaurus, 1680]
ūlūl emr: din içinde çeri başileri, ˁālimler ve faḳıhler, χalīfeler ve begler

Ar ūlū'-amr أولو الأمر ziktidar sahipleri Ar ūlū اُولُو z [#Alw çoğ.] yetenler, sahipler Ar alā ألا zyetti, muktedir idi, +ebildi

 emir1

Not: Kuran 4:62'de wa-ūlī'l-amri minkum "aranızda emir sahibi olanlar" deyiminde geçer. • Kamus'a göre ūlū tekili olmayan bir çoğuldur, ḏū sözcüğünün çoğulu olarak kullanılır. Lane sf. 1:84.


20.08.2015
ulum

Ar ˁulūm عُلوم z [#ˁlm fuˁūl çoğ.] ilimler Ar ˁilm عِلْم z [t.] ilim

ulus

Moğ ulus pay, kısım, kağan ailesinin her bir üyesine tahsis edilen ülke ≈ ETü ülüş 1. pay, 2. ülke, şehir ETü *ül- pay etmek +Iş

ulusal
ulvi

Ar ˁulwī علوى z [nsb.] yüksek, üstün Ar ˁulūw عُلُوّ z [#ˁlw fuˁūl msd.] yükseklik

ulya

Ar ˁulyāˀ علياء z [#ˁlw fuˁlāˀ fem.] pek yüksek, en yüksek (dişi veya şey) Ar aˁlā اعلَى z [kıy.] pek yüksek, en yüksek