ula|mak

uhrevî

Arapça uχrawī اُخْرَوِى z "öbür dünyaya veya ölümden sonrasına ilişkin" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça Aχr kökünden gelen uχrā اُخْرَى z "sonraki şey" sözcüğünün nisbet halidir. Bu sözcük Arapça āχir آخِر z "son, sonraki" sözcüğünün sıfat dişilidir.

uhuvvet

Arapça Aχw kökünden gelen uχuwwa(t) اخوّة z "kardeşlik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça أخ z "kardeş" sözcüğünün fuˁūla(t) vezninde masdarıdır.

ukalâ

Arapça ˁḳl kökünden gelen ˁuḳalāˀ عُقَلاء z "akıllılar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁāḳil عاقل z "akil, akıllı" sözcüğünün fuˁalā vezninde çoğuludur.

ukba

Arapça ˁḳb kökünden gelen ˁuḳbāˀ عقبَى z "akıbet, İslam mitolojisinde sonraki dünya" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳaba عَقَبَ z "izledi, ardından geldi" fiilinin fuˁlāˀ vezninde türevidir.

ukde

Arapça ˁḳd kökünden gelen ˁuḳda(t) عقدة z "düğüm, (mec.) bilmece" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳada عقد z "bağladı, düğümledi" fiilinin fuˁla(t) vezninde ismi merresidir.

ula|mak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Irk Bitig, 900 yılından önce]
sınukıŋın sapar men, üzükiŋin ulayur men [kırığını onarırım, yırtığını ularım] Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
ol yıp ulādı [[ipin iki ucunu birleştirdi]], ol yaġuk ulādı [[akrabalık bağlarını onardı]]

Köken

Eski Türkçe ula- "birleştirmek, eklemlemek" fiilinden evrilmiştir.

Benzer sözcükler

ulaç, ulama, ulanmak, ulatmak

Bu maddeye gönderenler

ulak, ulam, ulaş-


06.02.2018
ulak

Eski Türkçe ulaġ "menzil, posta, menzil atı" sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ula- "bağlamak, birleştirmek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

ulam

Türkiye Türkçesi ula- "bağlamak, birleştirmek" fiilinden Yeni Türkçe +Im ekiyle türetilmiştir.

ulan

Türkiye Türkçesi oğlan sözcüğünden evrilmiştir.

ulaş|mak

Eski Türkçe ulaş- "bitişmek, buluşmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe ula- "bitiştirmek, buluşturmak" fiilinden Eski Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir.

ulema

Arapça ˁlm kökünden gelen ˁulamāˀ علماء z "alimler, bilginler" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁālim عالم z sözcüğünün fuˁalā vezninde çoğuludur.