ukde

uhde

Arapça ˁhd kökünden gelen ˁuhda(t) عهدة z "üstlenme, sorumluluk alma" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁahida عَهِدَ z "ısmarladı, sözleşti, şart koştu" fiilinin fuˁla(t) vezninde ismi merresidir.

uhrevî

Arapça uχrawī اُخْرَوِى z "öbür dünyaya veya ölümden sonrasına ilişkin" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça Aχr kökünden gelen uχrā اُخْرَى z "sonraki şey" sözcüğünün nisbet halidir. Bu sözcük Arapça āχir آخِر z "son, sonraki" sözcüğünün sıfat dişilidir.

uhuvvet

Arapça Aχw kökünden gelen uχuwwa(t) اخوّة z "kardeşlik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça أخ z "kardeş" sözcüğünün fuˁūla(t) vezninde masdarıdır.

ukalâ

Arapça ˁḳl kökünden gelen ˁuḳalāˀ عُقَلاء z "akıllılar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁāḳil عاقل z "akil, akıllı" sözcüğünün fuˁalāˀ vezninde çoğuludur.

ukba

Arapça ˁḳb kökünden gelen ˁuḳbāˀ عقبَى z "akıbet, İslam mitolojisinde sonraki dünya" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳaba عَقَبَ z "izledi, ardından geldi" fiilinin fuˁlāˀ vezninde türevidir.

ukde
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Niyazî, Mansûr-nâme, 1402 yılından önce]
Gel bu müşkil ˁuḳdeyi ḥall eylegil [zor bilmeceyi çöz]

Köken

Arapça ˁḳd kökünden gelen ˁuḳda(t) عقدة z "düğüm, (mec.) bilmece" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳada عقد z "bağladı, düğümledi" fiilinin fuˁla(t) vezninde ismi merresidir.

Daha fazla bilgi için akit maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

ukte


16.08.2017
ula|mak

Eski Türkçe ula- "birleştirmek, eklemlemek" fiilinden evrilmiştir.

ulak

Eski Türkçe ulaġ "menzil, posta, menzil atı" sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ula- "bağlamak, birleştirmek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

ulam

Türkiye Türkçesi ula- "bağlamak, birleştirmek" fiilinden Yeni Türkçe +Im ekiyle türetilmiştir.

ulan

Türkiye Türkçesi oğlan sözcüğünden evrilmiştir.

ulaş|mak

Eski Türkçe ulaş- "bitişmek, buluşmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe ula- "bitiştirmek, buluşturmak" fiilinden Eski Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir.