uhuvvet

uğul

"pes perdeden vızıltı sesi, arı sesi" Ses yansımalı sözcüktür.

uğur

Eski Türkçe oġur veya uġur "1. kasıt, 2. fırsat, denklik, tesadüf, 3. (Oğuzca) rastlık, şans" sözcüğünden evrilmiştir.

uğurla|mak

Eski Türkçe uġurla- "zaman ve fırsat kollamak, hırsızlık yapmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe oġur veya uġur "fırsat" veya Eski Türkçe oġrı veya uġrı "hırsız" sözcüğünden alıntıdır.

uhde

Arapça ˁhd kökünden gelen ˁuhda(t) عهدة z "üstlenme, sorumluluk alma" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁahida عَهِدَ z "ısmarladı, sözleşti, şart koştu" fiilinin fuˁla(t) vezninde ismi merresidir.

uhrevî

Arapça uχrawī اُخْرَوِى z "öbür dünyaya veya ölümden sonrasına ilişkin" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça Aχr kökünden gelen uχrā اُخْرَى z "sonraki şey" sözcüğünün nisbet halidir. Bu sözcük Arapça āχir آخِر z "son, sonraki" sözcüğünün sıfat dişilidir.

uhuvvet
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Yazıcızade Ali, Tarih-i Âl-i Selçuk, 1423]
Melik Rükneddīni daχı uχuvvet ve ḳarābet ciheti-y-içün [kardeşlik ve akrabalık uğruna]

Köken

Arapça Aχw kökünden gelen uχuwwa(t) اخوّة z "kardeşlik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça أخ z "kardeş" sözcüğünün fuˁūla(t) vezninde masdarıdır.

Daha fazla bilgi için ahi maddesine bakınız.


25.04.2019
ukalâ

Arapça ˁḳl kökünden gelen ˁuḳalāˀ عُقَلاء z "akıllılar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁāḳil عاقل z "akil, akıllı" sözcüğünün fuˁalā vezninde çoğuludur.

ukba

Arapça ˁḳb kökünden gelen ˁuḳbāˀ عقبَى z "akıbet, İslam mitolojisinde sonraki dünya" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳaba عَقَبَ z "izledi, ardından geldi" fiilinin fuˁlāˀ vezninde türevidir.

ukde

Arapça ˁḳd kökünden gelen ˁuḳda(t) عقدة z "düğüm, (mec.) bilmece" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳada عقد z "bağladı, düğümledi" fiilinin fuˁla(t) vezninde ismi merresidir.

ula|mak

Eski Türkçe ula- "birleştirmek, eklemlemek" fiilinden evrilmiştir.

ulak

Eski Türkçe ulaġ "menzil, posta, menzil atı" sözcüğü ile eş kökenlidir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ula- "bağlamak, birleştirmek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.