ubudiyet

tüy|mek

Türkiye Türkçesi tüg- "uçmak" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi "tüy" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

tüyo

Fransızca tuyau "1. küçük boru, kulak deliği, 2. at yarışında «kulağa fısıldanan» bilgi" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Germence yazılı örneği bulunmayan *thuta "boru" biçiminden türetilmiştir.

tüzel

Yeni Türkçe tüze "kanun" sözcüğünden türetilmiştir. Yeni Türkçe sözcük Eski Türkçe tüz- "düzmek, düzenlemek" fiilinden Yeni Türkçe +Al ekiyle türetilmiştir.

tüzük

Çağatayca tüzük "düzenleme, yasa" sözcüğünden alıntıdır. Çağatayca sözcük Eski Türkçe tüz- "dizmek, düzeltmek, düzenlemek" fiilinden Yeni Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir.

twit

İngilizce tweet "1. kuş ötüşü, cıvıltı, 2. kısa sosyal medya mesajı, mikro blog" sözcüğünden alıntıdır. (İlk kullanımı: (Mikro blog anlamında) 2006.) İngilizce sözcük ses yansımalı sözcüğünden türetilmiştir.

ubudiyet
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Hoca Sa'deddin Ef., Tacü't-Tevârih, 1574]
ˁubūdiyetü iχlāṣ ve ıṭāˁetü ıχtiṣāṣ birle

Köken

Arapça ˁbd kökünden gelen ˁubūdiyya(t) عبوديّة z "kulluk etme, kölelik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁabada "kulluk etti, tapındı" sözcüğünün masdarıdır.

Daha fazla bilgi için abd maddesine bakınız.

Ek açıklama

Türkçede ibadet masdarı "tanrıya tapınma", ubudiyet ise genel anlamda "kulluk etme" için kullanılmıştır; Arapçada anlam farklılaşması görülmez.

Benzer sözcükler

arz-ı ubudiyet


26.11.2019
uca

Eski Türkçe uça "kuyruk sokumu" sözcüğünden alıntıdır. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe "son, bitim" sözcüğünden türetilmiştir.

ucube

Arapça ˁcb kökünden gelen uˁcūba(t) اعجوبة z "acayiplik, çok tuhaf şey, mucize" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁacīb "tuhaf" sözcüğünün fuˁūla(t) vezninde masdarıdır.

ucuz

Eski Türkçe uçuz "düşük, kolay, hor, değersiz" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe uç- "düşmek" fiilinden evrilmiştir.

Eski Türkçe ūç "bitim yeri, son, kenar, sınır" sözcüğünden evrilmiştir.

uç|mak

Eski Türkçe uç- "1. düşmek, ölmek, 2. teyeran etmek, havada yol almak, uçmak" fiilinden evrilmiştir.