uçarı

ucube

Arapça ˁcb kökünden gelen uˁcūba(t) اعجوبة z "acayiplik, çok tuhaf şey, mucize" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁacīb "tuhaf" sözcüğünün fuˁūla(t) vezninde masdarıdır.

ucuz

Eski Türkçe uçuz "düşük, kolay, hor, değersiz" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe uç- "düşmek" fiilinden evrilmiştir.

Eski Türkçe ūç "bitim yeri, son, kenar, sınır" sözcüğünden evrilmiştir.

uç|mak

Eski Türkçe uç- "1. düşmek, ölmek, 2. teyeran etmek, havada yol almak, uçmak" fiilinden evrilmiştir.

uçak

Türkiye Türkçesi uç- fiilinden Yeni Türkçe +(g)Ak ekiyle türetilmiştir.

uçarı
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
uçarı: Çapkın, ziyade sürtük, haşarı.

Köken

Türkiye Türkçesi uç- fiilinden türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için uç- maddesine bakınız.

Ek açıklama

+arı ekinin işlevi belirsizdir. Belki haşarı kelimesine kıyasla.

Benzer sözcükler

uçarılık


03.07.2015
uçkur

Türkiye Türkçesi iç kur "iç kuşak, don kemeri" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe kur "kuşak" sözcüğünden türetilmiştir.

uçmak

Eski Türkçe uştmaχ veya uçmak "cennet" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Soğdca ˀwştmğ "Hıristiyan ve Maniheist inançlarda cennet" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Bu sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen vahişt sözcüğü ile eş kökenlidir. ) Orta Farsça sözcük Avesta (Zend) dilinde vahişta- ahū- "kusursuz-varoluş, Zerdüşt inancında bir kavram" deyiminden alıntıdır.

uçuç böceği

Türkiye Türkçesi uç- fiilinden türetilmiştir.

uçuk1

Türkiye Türkçesi sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çUk ekiyle türetilmiştir.

uçuk2