takallus

tak|mak

<< ETü tak- eklemek, bağlamak, geçirmek

tak1

Ar ṭāḳ طاق z [#ṭwḳ] kemer, taç OFa tāk a.a.

tak2

onom sert darbe sesi

taka

?

takaddüm

Ar taḳaddum تقدّم z [#ḳdm tafaˁˁul V msd.] önden gitme, önceleme, rütbece başkasından önce gelme Ar ḳadama قدم zönde veya önce idi

takallus

[ Meninski, Thesaurus, 1680]
teḳallüs

Ar taḳalluṣ تقلّص z [#ḳlṣ tafaˁˁul V msd.] büzüşme, (giysi) çekme, kısalma Ar ḳalaṣa قوص zçekti, büzüştü


12.11.2014
takas

Ar taḳāṣṣ تقاصّ z [#ḳṣṣ tafāˁul VI msd.] kısas etme, göze göz dişe diş Ar ḳāṣṣa [III f.] ödeşti, öç aldı

takat

Ar ṭāḳa(t) طاقة z [#ṭwḳ] güç, kuvvet, mecal Ar ṭāḳa طاق zgücü yetti, yapabildi

takatuka

onom tak tuk çoğul ağaç darbesi sesi

takaza

Ar taḳāḍā تقاضَى z [#ḳḍy tafāˁul VI msd.] 1. dava etme, 2. zorunlu kılma, gerektirme Ar ḳaḍā قَضَا zyargıladı

takbih

Ar taḳbīḥ تقبيح z [#ḳbḥ tafˁīl II msd.] ayıplama, kabahat yükleme Ar ḳabuḥa قبح zkötü veya çirkin idi