sar|mak1

sapık

Türkiye Türkçesi sap- fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

sapır

"sallama ve dökülme sesi" Ses yansımalı sözcüktür.

sapla|mak

Eski Türkçe sapla- "sap takmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe sap sözcüğünden Eski Türkçe +lA- ekiyle türetilmiştir.

saplantı

Türkiye Türkçesi saplan- fiilinden +(In)tI ekiyle türetilmiştir.

sapta|mak

Türkiye Türkçesi sap sözcüğünden Yeni Türkçe +dA- ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

sar|mak1
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
ol suwluk sarudı [sarık sardı] (...) er suwlukın sarındı [sarığı sarındı] (...) ol suwluk sarladı [başına sarık sardı] Orta Türkçe: [ İbni Mühenna, Lugat, 1310 yılından önce]
sardı: laffa şay bi-şayˀ [bir şeyi bir şeye sardı] Türkiye Türkçesi: [ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1665]
ruhbānlar buna ˁabā kebe verüp sarup sarmalayup

Köken

Eski Türkçe sarı- veya saru- "dolamak, bürümek" fiilinden evrilmiştir.

Ek açıklama

Erken örneklerde saru-, sarla-, sarma-, sarmala- biçimleri bir arada görülür.

Benzer sözcükler

sardırmak, sarılmak, sarınmak

Bu maddeye gönderenler

sargı, sarık, sarma, sarmal, sarmaş- (sarmaş, sarmaşık)


18.05.2015
sar|mak2

Eski Türkçe sar- "sert davranmak, sataşmak" sözcüğünden evrilmiştir.

sara

Arapça ṣrˁ kökünden gelen ṣarˁa(t) صرعة z "epilepsi" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça saraˁa سرع z "yere düşürdü" fiilinin faˁla(t) vezninde ismi merresidir.

saraç

Arapça src kökünden gelen sarrāc سرّاج z "eğerci" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice srg kökünden gelen aynı anlama gelen sārāg סָרָג z sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Aramice/Süryanice sārag סָרַג z "eğer" sözcüğünden türetilmiştir. Aramice/Süryanice sözcük Aramice/Süryanice sərag "hasır örmek" fiilinden türetilmiştir.

sarahat

Arapça ṣrḥ kökünden gelen ṣarāḥa(t) صراحة z "net ve açık konuşma, berraklık, netlik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ṣaraḥa صرح z "(su) saf ve berrak idi, (kişi) net ve açık konuştu" fiilinin faˁāla(t) vezninde masdarıdır.

saraka

Venedikçe saràca "1. tuzlanmış sardalya, 2. küfür, hakaret" sözcüğü ile eş kökenlidir. (Kaynak: Bassano: Vocabolario Veneto.) Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.