sümük

sümbül

Arapça sunbul veya sunbula(t) سنبل/سنبلة z "1. başak, 2. başak şeklinde bir çiçek, hyacinthus" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük İbranice ve Aramice/Süryanice şībbəleth שִׁבֹּלֶת z "başak" sözcüğünden alıntıdır. (Kaynak: Jastrow, Dict. of the Targumim, Talmud Bavli etc. sf. 1557.) Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen şubultu sözcüğü ile eş kökenlidir.

sümen

Fransızca sous-main "«el altı», yazı masasında kâğıdın altına konan altlık" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Fransızca main "el" sözcüğünden sub+ önekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Latince aynı anlama gelen manus sözcüğünden evrilmiştir.

sümkür|mek

Orta Türkçe sümkür- "burun temizlemek" fiilinden evrilmiştir. Türkçe fiil ses yansımalı sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +kIr- ekiyle türetilmiştir.

sümme

Arapça ṯumma ثُمَّ z "sonra, daha" parçacığından alıntıdır.

sümsük

Türkiye Türkçesi süm- "görgüsüzce yemek, sömürmek" fiilinden türetilmiştir.

sümük
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Kıpçakça: [ İrşadü'l-Mülûk ve's-Selâtîn, 1387]
köz yaşı kibi, takı tüwrük kibi, takı ter kibi, takı simkürük kibi (...) takı simrük almak kibi turur Türkiye Türkçesi: [ anon., Ferec ba'd eş-şidde, 1451 yılından önce]
demağ fazlası sümüklü bir yüce burun gördi Türkiye Türkçesi: sümüklü böcek [ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1683 yılından önce]
diri yılanlar ve ˁakrebler ve sümüklü böcekler

Köken

Türkiye Türkçesi sümkürük "burun akıntısı" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi sümkür- fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için sümkür- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

sümüklü böcek


14.07.2015
sün|mek

Orta Türkçe (sadece Kıpçak ve Oğuz lehçelerinde) sün- "uzanmak, uzamak" fiilinden evrilmiştir. Türkçe fiil Eski Türkçe aynı anlama gelen sun- fiili ile eş kökenlidir.

süne

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

sünepe

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

sünger

Yeni Yunanca sfungárion σφουγγάριον z "sünger" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen spóngos veya sphóngos σφόγγος z sözcüğünün küçültme halidir.

süngü

Eski Türkçe süŋüg veya süŋgü "mızrak" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe süŋ- "batmak, sinmek, içine girmek" fiilinden Eski Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.