ortanca1

ort(o)+

Fr/İng ortho+ [bileşik adlarda] düz, doğru EYun orthós ορθός za.a. << HAvr *h₃erdʰ- (*ordʰ-) dik, düz

orta

<< ETü ortu merkez(de), orta(da) ETü or- kesmek

ortaç

TTü orta +(g)Aç

ortak

<< ETü ortuk ortak ETü *ort- +Uk ETü or- kesmek, pay etmek +It-

ortam

TTü orta +Im

ortanca1

[ Nasırüddin Rabguzi, Kısasü'l-Enbiya, 1310]
uluğı bāḳilā endāzesinçe, ortançısı noχūd endāzesinçe, kiçigi yasmuk [mercimek] endāzesinçe. [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ortanca & ortanci: Intermedius, medius, mediocris.

TTü orta

 orta

Not: Görünürde +IncA zarf eki kullanılmıştır. Ancak erken örneklerde görülen ortançı biçimi, +IncI sayısal sıralama ekini düşündürür.

Benzer sözcükler: ortanca


20.08.2017
ortanca2

Fr hortensia bir süs çiçeği (İlk kullanım: Theodore Commerson, Fr. botanikçi (1727-1773).) öz Hortense Lepaute Commerson'un arkadaşı olan bir kadın

ortay

TTü orta +(g)Ay

ortodoks

Yun orthódoksos ορθόδοξος z1. doğru mezhep sahibi, doğru öğretiye uygun, 2. Rum kilisesine verilen bir unvan § Yun/EYun orthós ορθός zdoğru, dik Yun/EYun dóksa δόξα zgörüş, doktrin, mezhep, öğreti

ortodonti

Fr orthodontie diş düzeltme mesleği

ortopedi

Fr orthopédie kemik ve kas deformasyonlarını düzeltme yöntemi (özellikle çocuk ve ergenlerde) § EYun orthós ορθός zdüzgün, doğru EYun paideía παιδεία zeğitim, çocuk yetiştirme