meymenet

meyan2

Fa miyān ميان zorta, ara, aralık, insan beli << OFa midyān/miyān orta (≈ Ave maiḏyā-na a.a. ≈ Sans mádhya मध्य za.a. ) << HAvr *médʰi̯o-s orta (ad)

meyane

Fa miyāne مِيانه zorta, ortadaki şey Fa miyān orta +a

meydan

Ar/Fa maydān ميدان z [#myd] açık yer, alan OFa miḏyān/mayān orta

meyhane

Fa mayχāne ميخانه zşarap evi

meyil

Ar mayl ميل z [#myl faˁl msd.] eğilme, eğim Ar māla مال zeğildi

meymenet

[ Hoca Sa'deddin Ef., Tacü't-Tevârih, 1574]
nāme-i hümāyūn-i meymenet maḳrūn [uğur yüklü padişah mektubu]

Ar maymana(t) ميمنة z [#ymn mafˁala(t) msd.] uğur, kutluluk Ar yamīn يمين zsağ el

 yemin

Not: Aynı kökten yümn "uğur, kutluluk" eş anlamlıdır. Yümnî "uğurlu" erkek adı olarak kullanılır.

Benzer sözcükler: meymenetsiz


08.09.2014
meyus

Ar mayˀūs ميؤس z [#yAs mafˁūl mef.] 1. kendisinden umut kesilen şey, 2. yeis eden, umutsuz Ar yaˀisa يئس zumut kesti, umutsuzluğa düştü

meyve

Fa mīva/mēve ميوه za.a. << OFa mēvag a.a. (≈ Sogd məγdē a.a. )

meyyal

Ar mayyāl ميّال z [#myl faˁˁāl mesl.] çok eğimli, eğilimli Ar māla مال zeğildi

meyyit

Ar mayt/mayyit مَىت z [#mwt faˁīl sf.] ölü, ölmüş Ar māta مات zöldü

mez(o)+

Fr/İng meso+ [bileşik adlarda] orta EYun mésos μέσος zorta << HAvr *médʰi̯o-s orta (ad) HAvr *me-dʰi- orta (edat)