mahlep

mahir

Arapça mhr kökünden gelen māhir ماهر z "becerikli, yetenekli" sözcüğünden alıntıdır.

mahiyet

Arapça māhiyya(t) ماهيّة z "«ne-lik», nitelik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça mā huwa ما هو z "o nedir?" sözcüğünün masdarıdır.

mahkeme

Arapça ḥkm kökünden gelen maḥkama(t) محكمة z "yargı eylemi veya yargı yeri" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ḥakama حَكَمَ z "yargıladı" fiilinin mafˁala(t) vezninde ismi zaman ve mekânıdır.

mahkûm

Arapça ḥkm kökünden gelen maḥkūm محكوم z "yargılanan, yargılanmış, birinin egemenliğinde olan" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ḥakama حَكَمَ z "yargıladı" fiilinin mafˁūl vezninde edilgen fiil sıfatııdır.

mahlas

Arapça χlṣ kökünden gelen maχlaṣ مخلص z "1. kurtuluş yeri, sığınak, 2. şiirde takma ad, şiirin son beytinde şairin kendi adını anması" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça χalaṣa خلص z "kurtuldu" fiilinin mafˁal vezninde ismi zaman ve mekânıdır.

mahlep
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ anon., Ferec ba'd eş-şidde, 1451 yılından önce]
mahleb-i Pārsī, ˁūd-i Kımārī

Köken

Arapça ḥlb kökünden gelen maḥlab محلب z "kiraza benzer bir meyve ve ağacı, prunus mahaleb" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ḥalab حلب z "süt" sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.


22.12.2014
mahluk

Arapça χlḳ kökünden gelen maχlūḳ مخلوق z "yaratılmış olan, yaratık" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça χalaḳa خَلَقَ z "yarattı" fiilinin mafˁūl vezninde edilgen fiil sıfatııdır.

mahlul

Arapça ḥll kökünden gelen maḥlūl محلول z "çözülmüş, çözük, (mec.) izinli" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ḥalla حلّ z "çözdü" fiilinin mafˁūl vezninde edilgen fiil sıfatııdır.

mahmude

Arapça ḥmd kökünden gelen maḥmūda(t) محمودة z "bir çiçek, convolvulus scammonia" sözcüğünden alıntıdır.

mahmur

Arapça χmr kökünden gelen maχmūr مخمور z "içkili, sarhoş" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça χamr خمر z "mayalanmış içki, şarap" sözcüğünün mafˁūl vezninde edilgen fiil sıfatııdır.

mahmuz

Arapça hmz kökünden gelen mihmaz veya mihmāz مهمز/مهماز z "dürtme aracı, hayvanı dürtmek için çizmeye takılan sivri nesne" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça hamaza همز z "dürttü, mahmuzladı" fiilinin mifˁal vezninde alet adııdır.