müren

mürdüm

Fa mardum مردم z1. adam, insan, 2. gözbebeği << OFa martōm birey, kişi, bebek << OFa *mart-tōhm insan tohumu, insanoğlu

mürebbi

Ar murabbi ٍمربّ z [#rbw mufaˁˁil II fa.] terbiye eden, terbiyeci Ar rabā رَبَا zbüyüdü, yetişti

müreccah

Ar muraccaḥ مرجّح z [#rcḥ mufaˁˁal II mef.] tercih edilen, ağır basan Ar racaḥa رَجَحَ ztercih edildi, ağır bastı

müreffeh

Ar muraffah مرفّه z [#rfh mufaˁˁal II mef.] refah sahibi, huzurlu Ar rafaha رفه zdinlendi, huzurlu idi

mürekkep

Ar murakkab مُرَكَّب z [#rkb mufaˁˁal II mef.] 1. terkip edilmiş, bileşik, bileşim, 2. özellikle yazı mürekkebi Ar rakkaba رَكَّبَ z [II f.] bindirdi Ar rakaba رَكَبَ zbindi

müren

[ TDK, Türkçe Sözlük, 2. Baskı, 1955]
murana: Yılan balığına benzer (...) bir deniz balığı.

Fr murène yılan balığı << Lat muraena a.a. EYun múraina μύραινα za.a.

Not: Soyadı olan müren Moğolca "ırmak" anlamında olup, Dil Devrimi yıllarında 'Öztürkçe' olduğu varsayımıyla benimsenmiştir.

Bu maddeye gönderenler: mersin2, morina


17.07.2020
mürettep

Ar murattab مرتّب z [#rtb mufaˁˁal II mef.] tertip edilmiş, düzenlenik, sıralı Ar rattaba رتّب z [II f.] dizdi, sıraladı

mürettip

Ar murattib مرتّب z [#rtb mufaˁˁil II fa.] tertip eden, dizen Ar rattaba رتّب z [II f.] dizdi, sıraladı

mürit

Ar murīd مريد z [#rwd mufˁil IV fa.] murat eden, dileyen Ar rāda راد zistedi, aradı

mürsel

Ar mursal مرسل z [#rsl mufˁal IV mef.] 1. gönderilmiş, aktarılmış, 2. kaynağı ikinci derecede rivayete dayanan hadis Ar rasala رَسَلَ zsaldı, gönderdi

mürşit

Ar murşid مرشد z [#rşd mufˁil IV fa.] yol gösteren, kılavuz Ar raşada رَشَدَ zdoğru yola gitti