münhal

münekkit

Ar *munaḳḳid منقّد z [#nḳd mufaˁˁil II fa.] Ar naḳada نقد ziğneledi, gagaladı

münevver

Ar munawwar منوّر z [#nwr mufaˁˁal II mef.] aydınlık, ışıklı Ar nawwara نَوَّرَ z [II f.] aydınlattı Ar nūr ışık

münezzeh

Ar munazzah منزّه z [#nzh mufaˁˁal II mef.] arınmış, (günaha ve kire) bulaşmamış Ar naziha نزه zarındı

münferit

Ar munfarid منفرِد z [#frd munfaˁil VII fa.] yalnızlaşmış, yalınmış, yalın, salt Ar farada فَرَضَ zyalnız idi

münfesih

Ar munfasiχ منفسخ z [#fsχ munfaˁil VII fa.] infisah etmiş, feshedilmiş Ar fasaχa فَسَخَ zfesh etti

münhal

[ Meninski, Thesaurus, 1680]
münhall: Solutus (dosu) YO: [ Şemseddin Sami, Kamus-ı Türki, 1900]
münhall: Açık, memuru bulunmayan, henüz kimsenin nasb olunmamasıyla açık kalmış olan.

Ar munḥall منحلّ z [#ḥll munfaˁil VII fa.] çözülmüş (düğüm) Ar inḥalala إنحلل zçözüldü, serbest kaldı

 hal2


04.03.2019
münhasır

Ar munḥaṣir منحصر z [#ḥṣr munfaˁil VII fa.] hasredilmiş, tekeline alınmış Ar ḥaṣara حصر zkuşattı

münkalip

Ar munḳalib [#ḳlb munfaˁil VII fa.] dönüşen, yer değiştiren Ar ḳalaba قَلَبَ zdöndürdü, çevirdi

münkir

Ar munkir منكر z [#nkr mufˁil IV fa.] inkâr eden, özellikle Allahı inkâr eden Ar ankara اَنْكَرَ z [IV f.] inkâr etti

münşeat

Ar munşaˀāt منشآت z [#nşA IV mef. çoğ.] inşa edilenler, yapılar veya kompozisyonlar Ar naşaˀa نشأ zçıktı, belirdi, (su) kaynadı

münteha

Ar muntehā منتهىً z [#nhw muftaˁal VIII mef.] limit, bir şeyin son noktası Ar nahā نها zvardı, sona erdi