karanfil

karakuşi

Ar ḳaraḳūşī keyfi ve saçma (hüküm, yönetim) öz Bahaeddin Karakuş Mısır'da Eyyubi hanedanı döneminde vezir olan köle kökenli Türk (ö. 1201)

karambol

Fr carambole 1. bilardoda kırmızı top, 2. bilardoda endirekt vuruş veya birden fazla topa vurma İsp carambola Hindistan kökenli kırmızı top biçimli bir meyve

karamela

İt caramello 1. şeker kamışı şurubu, kaynatılmış şekerli su, 2. yakılmış şeker İsp caramillo [küç.] şeker kamışı İsp caramo kamış << Lat calamus a.a. EYun kálamos κάλαμος za.a.

karamık

<< ETü karamuk kara tanecik şeklinde bir buğday paraziti, agrostemma ETü kara +mUk

karamsar

YTü *karamsa- +()r TTü kara +ImsA-

karanfil

"baharat" [ Kutadgu Bilig, 1069]
saba yéli kopdı karnful yıḏın / ajun barça bütrü yıpar burdı kin [saba yeli esti karanfil kokulu / dünyanın her yeri misk ve amber kokusu doldu] "... çiçek" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ḳarenfil, ḳarenfül: Caryophyllum. Item flos caryophyllus, leucoion.

Ar/Fa ḳaranful قرنفل z1. Doğu Hint adalarına özgü bir baharat, syzygium aromaticum, 2. kokusu ve dişil organı bu baharatı andıran çiçek, dianthus caryophyllus Sans kaṭuka-phala कटुकफल zbaharat-yemiş

Not: İlk kez MS 6. yy'da kaydedilen EYun karyóphyllon "karanfil (baharat)" biçimi Fars veya Hint dillerinden alınmıştır. LS sf. 881. • Çiçek karanfil Avrupa'ya 1270'ten sonra Arap ülkelerinden aktarılmış ve birçok dilde karanfil (baharat) adıyla adlandırılmıştır. Karş. Alm Nelken, Erm méχak "1. baharat, 2. çiçek karanfil".


14.03.2020
karanlık

<< TTü karaŋġulık karanlık (isim) ETü karaŋġu karanlık (sıfat) +lIk ≈ Moğ qaraggui a.a.

karantina

Ven cuarantína Venedik'e gemiyle gelen yolculara uygulanan kırk günlük karaya çıkma yasağı Ven cuaranta kırk +in° Lat quadraginta a.a.

karaoke

Jap karaōke şarkıcılara orkestra eşliği sağlayan bir cihaz (İlk kullanım: 1979) § Jap karano boş, sanal Jap ōkesutora orkestra (İng orchestra )

karar

Ar ḳarār قرار z [#ḳrr faˁāl msd.] 1. durma, sabit olma, istikrar, 2. tereddüd zıddı, kesin hüküm veya tercih Ar ḳarra قرّ zdurdu, kaldı, karar kıldı, karar verdi

karar|mak

<< ETü karar- karalaşmak, karanlık olmak ETü kara +Ar-