kar

kar
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Orhun Yazıtları, 735]
süŋüg batımı karıġ söküpen [süngü batımı karı aşıp] Türkiye Türkçesi: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ḳarlık قارلق: buzχāne. Türkiye Türkçesi: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kar topu

Köken

Eski Türkçe kar "kar" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe kar- "(su) akmamak, birikmek, yığılmak" fiili ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

Daha fazla bilgi için kar- maddesine bakınız.

Ek açıklama

"Akıcı olmamak" anlamında Eski Türkçe kar- fiiliyle anlam bağı açık olmakla beraber yapısal ilişki muğlaktır. Belki "yığmak" anlamında geçişli anlamı olan bir *ka- fiili düşünülebilir.

Benzer sözcükler

kar topu, karlanmak, karlı

Bu maddeye gönderenler

kardelen, kargın


31.10.2017
kâr

Farsça kār كار z "1. yapma, etme, iş, fiil, 2. yapan, eden, 3. meslek, gelir, getiri" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça ve Orta Farsça kardan, kār- كردن, كار z "yapmak, etmek" fiilinden türetilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen kərəta- sözcüğü ile eş kökenlidir. Avestaca sözcük Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *kʷer- biçiminden türetilmiştir.