kaşe

kaş

Eski Türkçe kāş "1. kaş, 2. kenar" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe kavış "bitişme, kavuşum" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kavuş- "kavuşmak" sözcüğü ile eş kökenlidir.

kaşağı

Eski Türkçe kaşı- fiilinden Türkiye Türkçesinde +AgU ekiyle türetilmiştir.

kaşalot

Fransızca cachalot "kocabaş balina, physeter macrocephalus" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük İspanyolca ve Portekizce aynı anlama gelen cacholote sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Portekizce cachola "kocabaş" sözcüğünden türetilmiştir.

kâşane

Farsça kāşāne كاشانه z "kış evi, alttan ısıtılmış ev, loca, şahnişin" sözcüğünden alıntıdır.

kaşar

İbranice kaşer כָּשֵׁר z "Yahudi dini kurallarına uygun (yiyecek)" sözcüğünden alıntı olabilir; ancak bu kesin değildir.

kaşe
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ İbrahim Alaattin (Gövsa), Yeni Türk Lugatı, 1930]
kaşe: Hap, güllaç. Mühür, imza. Bir nevi kumaş.

Köken

Fransızca cachet "metal baskı, mühür, damga" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Fransızca cacher "bastırmak [esk.]" fiilinden +et° ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Latince coactare "sıkmak, kısmak, basmak" fiilinden evrilmiştir. Latince fiil Latince agere, act- "yapmak" fiilinden con+ önekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için aksiyon maddesine bakınız.

Bu maddeye gönderenler

kaşkol


30.09.2017
kaşı|mak

Eski Türkçe kaşı- "kazımak, kaşımak" fiilinden evrilmiştir.

kaşık

Eski Türkçe kaşuk "(tahtadan yontulmuş) kaşık" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe kaşı- "yontmak, kazımak" fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

kaşıkçıl

Türkiye Türkçesi kaşıkçin "kaşık gagalı su kuşu" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *çin "kuş" biçiminden türetilmiştir.

kâşif

Arapça kşf kökünden gelen kāşif كاشف z "keşfeden, bulan" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça kaşafa كَشَفَ z "buldu" fiilinin fāˁil vezninde etken fiil sıfatııdır.

kaşkariko

Yeni Yunanca kaskaríka κασκαρίκα z "kandırmaca, tuzak" sözcüğü ile eş kökenlidir. Yunanca sözcük İtalyanca cascare "düşmek, tuzağa düşmek" fiilinden türetilmiştir.