kızan

kıytırık

<? TTü kıy- +tUr-

kız

<< ETü kız 1. kıt, nadir, 2. cimri, 3. yetişkin olmayan dişi, bakire

kız|mak

<< ETü kız- kızarmak ≈ ETü kıd- kan dökmek, kıymak

kızak

<< OTü-KT kızak buzda kayma aracı

kızamık

<< ETü kızlamuk «kızıl benek», bir hastalık ETü kızıl +mUk

kızan

TTü: "ergen erkek" [ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Gördü kim öksüz oğlan bir kızanı çekişür. [Der-TS <1800]
tutup çıkaralım esir alalım / içeride olan kızı kızanı [ Hamit Zübeyr & İshak Refet, Anadilden Derlemeler, 1932]
kızan: 1- köpeklerin çiftleşmek istemesi ve zamanı (Kırşehir, Van, Ankara...); 2- efenin avenesi (Menteşe)

TTü kız- kızışmak, çiftleşme istemek +(g)An

 kız-

Benzer sözcükler: kız kızan, kızancık


03.10.2017
kızar|mak

<< ETü kızar- kırmızı olmak ETü *kız/*kızıġ kan rengi +Ar-

kızıl

<< ETü kızġıl/kızıl kızıl, kan rengi ETü *kızıġ a.a. +Il2

kızılcık

ETü kızıl +çUk

kızoğlan kız

TTü oğlan (kız veya erkek) çocuk

ki

Fa/OFa ki كه zilgi zamiri