kıvran|mak

kıvanç

TTü kıvan- +(In)ç

kıvılcım

TTü kığılça- kıvılcımlanmak +Im onom kığıl kığıl kıvılcımlanma anlatan söz

kıvır|mak

OTü kıvur- bükmek, burmak

kıvırcık

TTü kıvır kırışık, buruşuk +çUk

kıvrak

<< OTü-KT kıvrak kıvrık, kıvırcık OTü kıvur- bükmek, buruşturmak, kıvırmak +(g)Ak

kıvran|mak

KTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
ḳıwrattı: bālaġa fi'l-fatli [fazlaca büktü ve kıvırdı] TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kıvramak: İplik ziyade eğrimden buruşmak. TTü: [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
kıvranmak: 1. Kuvvetli bir acının etkisiyle vücudunu kıvırmak. 2. Istırap çekmek.

TTü kıvra- kıvrılmak, buruşmak +In-

 kıvır-

Benzer sözcükler: kıvrandırmak, kıvratmak


07.05.2015
kıy|mak

<< ETü kıy- (bıçak veya başka aletle) kesmek, bedensel ceza vermek << ETü kıd- kesmek

kıyafet

Ar ḳiyāfa(t) قيافة z [#ḳyf fiˁāla(t) msd.] 1. kılık, dış görünüm, 2. kişinin görüntüsünden hangi aile veya aşirete mensup olduğunu anlama ilmi, 3. bir kavim veya aşirete özgü giyim tarzı

kıyak

ETü kıy- +(g)Ak

kıyam

Ar ḳiyām قيام z [#ḳwm fiˁāl msd.] ayağa kalkma, kalkışma Ar ḳāma قام zdurdu, ayağa kalktı

kıyamet

Ar ḳiyāma(t) قيامة z [#ḳwm fiˁāla(t) msd.] 1. kalkışma, 2. İslam mitolojisinde ölülerin topluca dirilmesi Ar ḳāma قام zayağa kalktı, durdu