kıtlama

kıta

Ar ḳiṭˁa(t) قِطْعة z [#ḳṭˁ fiˁla(t) mr.] bölük, kısım, kesim, askeri birlik, coğrafyada kıta, şiirde bölük, paragraf Ar ḳaṭaˁa قَطَعَ zkesti

kıtal

Ar ḳitāl قِتَال z [#ḳtl fiˁāl msd.] mukatele (öldürüşme), katliam (toplu öldürme) Ar ḳatala قَتَلَ zöldürdü

kıtık

<< TTü kırtık kırpıntı TTü kırt-/kırp-/kırk-

kıtıpiyos

Yun kato pión κατώ πιόν zdüşük nitelikli, değersiz § Yun kato κατώ zaşağı, alçak, düşük Yun pión πιόν znitelik, kimlik (Yun piós πιός zkim )

kıtır

onom gevrek nesne sesi, kesme sesi

kıtlama

[ Türkiye'de Halk Ağızlarından Derleme Sözlüğü, <1960]
kıtlama: 1. Azla idare etine, şekeri dişle az keserek çayla içme. 2. Isırma.

<< TTü kırtlama kemirme onom kırt kemirme ve ısırma sesi

 kırt

Not: TTü kıt "az" sözcüğünden türediği veya anlamca onda etkilendiği düşünülebilir, ancak kıt sözcüğünün de onomatope kökenli olduğu akılda tutulmalıdır.


02.05.2019
kıvam

Ar ḳiwām قوام z [#ḳwm fiˁāl msd.] bir arada durma, mukavemet, konsistans Ar ḳāma قام zdurdu

kıvan|mak

ETü kıb kut, saadet, baht +(g)An-

kıvanç

TTü kıvan- +(In)ç

kıvılcım

TTü kığılça- kıvılcımlanmak +Im onom kığıl kığıl kıvılcımlanma anlatan söz

kıvır|mak

OTü kıvur- bükmek, burmak