kötü

köşebent

Fa gōşe-band گوشه بند zköşe bağı

köşegen
köşk

Fa kūşk/kōşk كوشك zkule, saray, kasr << OFa kōşk a.a.

köşker

Fa kawş-gār كوشگار zkunduracı, ayakkabı yapan § Fa kawş كوش zayakkabı, yemeni Fa kār كار zyapan

kötek

≈ Fa kōtang كوتنگ zçırpıcı tokmağı, ağır sopa

kötü

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
köti bürt [[kâbus]] (...) ketü: al-aşall [kolu sakat] (...) [[genç bir çocuğa söverken kötiç denir.]] TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
kötü & köti: yaramaz, fena. (...) kötülik & kötilik TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kötülemek: Zemm, kadh, itham etmek.

<< ETü köti fena, yaramaz <? ETü köt arka

 göt

Not: Anlam evrimi için karş. Ar #dbr (1. arka, art, 2. göt, 3. talihsiz, ters). Bkz. dübür, mendebur. • 13. yy'dan sonra yavuz "kötü" sözcüğünün yerine geçmiştir. Kaşgarî çağında henüz 'çirkin' sayılan bir sözcük olduğu ve belki bu nedenle sözlükte ancak dolaylı olarak yer aldığı düşünülebilir. Önseste Türkiye Türkçesine özgü ötümlüleşmenin görülmemesi belki göt sözcüğünden ayırma kaygısına atfedilebilir.

Benzer sözcükler: kötülemek, kötülenmek, kötüleşmek, kötületmek, kötülük

Bu maddeye gönderenler: kötücül, kötümser


03.04.2019
kötücül

TTü kötü +cIl

kötümser

YTü *kötümse- +()r

kötürüm

<< ETü kötrüm yatak, seki ETü kötür- yükseltmek +Im

köy

~? Fa kūy/kōy كوى zsokak << OFa kōy a.a. (Kaynak: McK 52)

köz

<< ETü köz yanan kömür, kor ETü köñ-/köy- yanmak +Uz