kölemen

kökez

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

köknar

Yeni Yunanca kukunariá κουκουναριά z "fıstık çamı, her çeşit kozalaklı ağaç" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Yeni Yunanca kukunára κουκουνάρα z "kozalak veya çam fıstığı" sözcüğünden türetilmiştir. (Kaynak: Du Cange, Glossarium Mediae et Infimae Graecitatis sf. 1:728) Bu sözcük Eski Yunanca kókkos κόκκος z "tane, çekirdek, çam fıstığı" sözcüğünden türetilmiştir. (Kaynak: Liddell & Scott, A Greek-English Lexicon sf. 970-971)

köktenci

Türkiye Türkçesi kökten sözcüğünden Yeni Türkçe +çI ekiyle türetilmiştir.

kökteş

Türkiye Türkçesi kök sözcüğünden Yeni Türkçe +dAş ekiyle türetilmiştir.

köle

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

kölemen
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Nevizade Atai, Divan, 1634 yılından önce]
ya çelebi ya kölemen ya uluç [ anon., Risale-i Garibe, 1720]
tāife-i Türk ve Aχriyan ve kölemenlikden gelüp bir mıḳdār şeye mālik olmakla kimse beğenmeyen ırğadlar

Köken

Arapça ġilmān غلمان z "gulamlar, köleler" sözcüğünden alıntı olabilir; ancak bu kesin değildir. Arapça sözcük Arapça ġulām غلام z "oğlan, köle" sözcüğünün çoğuludur.

Daha fazla bilgi için köle maddesine bakınız.

Ek açıklama

TTü özellikle "Mısır memlûkları" anlamında kullanılan sözcük, belki Türkçe köle sözcüğünden kontaminasyonla ses değişimine uğramıştır. +men ekinin başka tatmin edici açıklaması yoktur.


18.09.2017
kömür

Eski Türkçe kömür "odun kömürü" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe köñ- "yanmak" fiilinden Eski Türkçe +mUr ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

köpek

Orta Türkçe köpek "köpek" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe köp "çok, kalabalık" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +Ak ekiyle türetilmiştir.

köpoğlu
köprü

Eski Türkçe köprüg "köprü" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe köpür- "şişmek, kabarmak" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

köpük

Eski Türkçe köpük "köpük" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *köprük biçiminden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe köpür- "kabarmak" fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir.