irtifak

irtibat

Arapça rbṭ kökünden gelen irtibāṭ إرتباط z "bağlantılı olma, bağlantı" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça rabaṭa ربط z "bağladı" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtica

Arapça rcˁ kökünden gelen yazılı örneği bulunmayan *irticāˁ إرتجاع z sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça racaˁa رَجَعَ z "rücu etti, geri geldi" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtical

Arapça rcl kökünden gelen irticāl إرتجال z "doğaçlama şiir okuma, hazırlıksız şiir söyleme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ricl رجل z "1. ayak, 2. şiirde vezin birimi, ayak" sözcüğünün iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtidat

Arapça rdd kökünden gelen irtidād إرتداد z "dinden dönme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça radda ردّ z "geri çevirdi" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtifa

Arapça rfˁ kökünden gelen irtifāˁ إرتفاع z "kaldırma, yükseklik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça rafaˁa رفع z "kalktı, yükseldi" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtifak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Yeni Osmanlıca: "taşınmazın kullanımına ortak olma" [ Resmi Gazete, 1926]
Başkasının arzındaki kaynaklardan istifade, irtifak hakkı olarak, tapu siciline kayıt ile tesis olunur.

Köken

Arapça rfḳ kökünden gelen yazılı örneği bulunmayan *irtifāḳ إرتفاق z sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça rafaḳa رفق z "eşlik etti" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

Daha fazla bilgi için refakat maddesine bakınız.

Ek açıklama

1926 tarihli Medeni Kanun vesilesiyle dolaşıma giren veya yaygınlık kazanan Yeni Osmanlıca kelimelerdendir.


16.08.2017
irtihal

Arapça rḥl kökünden gelen irtiḥāl إرتحال z "1. yolculuğa çıkma, 2. ölme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça raḥala رَحَلَ z "göçtü, yola çıktı" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtikâp

Arapça rkb kökünden gelen irtikāb إرتكاب z "(ağır bir şeyi) üstüne alma, (suç) işleme veya üstlenme, (tavır) gösterme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça rakaba رَكَبَ z "üstüne bindi" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

irtişa

Arapça rşw kökünden gelen irtişāˀ إرتشاء z "rüşvet alma" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça raşā رشا z "rüşvet verdi" fiilinin iftiˁāl vezninde (VIII) masdarıdır.

is

Eski Türkçe ış "duman kokusu, duman izi" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ıdı- veya yıdı- "pis kokmak" fiilinden Eski Türkçe +Iş ekiyle türetilmiştir.

isabet

Arapça ṣwb kökünden gelen iṣāba(t) إصابة z "yerini bulma, rast gelme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ṣāba صاب z "hedefi buldu, yerinde ve uygun idi" fiilinin ifˁāla(t) vezninde (IV) masdarıdır.