infisal

infaz

Ar infāḏ إنفاذ z [#nfḏ ifˁāl IV msd.] sokma, geçirme Ar nafaḏa نفذ zgirdi

infial

Ar infiˁāl إنفعال z [#fˁl infiˁāl VII msd.] 1. etkilenme, alınma, 2. felsefede ruhun her türlü dış etkenden etkilenme hali, Yunanca páthos karşılığı Ar faˁala فَعَلَ zetti, eyledi

infilak

Ar infilāḳ إنفلاق z [#flḳ infiˁāl VII msd.] yarılma, özellikle Hz. Musa'nın denizi yarması Ar falaḳa فلق zyardı, çatlattı

infirat

Ar infirād إنفراد z [#frd infiˁāl VII msd.] yalnızlaşma, tek kalma Ar farada فَرَدَ zyalnız idi

infisah

Ar infisāχ إنفساخ z [#fsχ infiˁāl VII msd.] sakatlanma, çürüme, dağılma Ar fasaχa فَسَخَ zsakatladı

infisal

"(bir yerden) ayrılma" [ Bergamalı Kadri, Müyessiretü'l-Ulûm, 1530]
lugat-ı türkīde daχı ittisāl infısāl iˁtibārı var imiş "... görevden alınma" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
infısāl: (...) maˁzul olma.

Ar infiṣāl إنفصال z [#fṣl infiˁāl VII msd.] ayrılma, ayrışma, bölünme Ar faṣala فَصَلَ zayırdı

 fasıl


26.08.2014
infra+

Fr/İng infra+ [bileşik adlarda] alt, aşağı Lat infra (edat ve fiil öneki) a.a. << HAvr *h₁n̥dʰér-o-s (*n̥dʰér-o-s) alt

İngiltere

Lat Inglae terra Avrupa'da bir ülke § Lat Inglae Angl halkı, 5. yy'da Britanya'yı istila eden bir Cermen kavmi Lat terra toprak, ülke

inha

Ar inhāˀ إنهاء z [#nhw ifˁāl IV msd.] haber verme, kesinleştirme, sona erdirme Ar nahā نها zvardı, sona erdi

inhibe

Fr inhiber engellemek Lat inhibēre hapsetmek, tutmak, durdurmak Lat in+1 habēre sahip olmak, elde etmek, almak

inhidam

Ar inhidām إنهدام z [#hdm infiˁāl VII msd.] yıkılma, harap olma Ar hadama هدم zyıktı