ilişki

ilik2

Orta Türkçe (sadece Kıpçak ve Oğuz lehçelerinde) ilkik veya ilik "düğme iliği" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe ve Türkiye Türkçesi ilik- veya il- "takılmak, tutmak" fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir.

ilim

Arapça ˁlm kökünden gelen ˁilm عِلْم z "bilgi, özellikle teorik bilgi, bilim" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁalama عَلَمَ z "bildi, anladı, iz ve işaretleri yorumlayarak bilgiye ulaştı" fiilinin fiˁl vezninde türevidir.

ilinek

Türkiye Türkçesi ilin- fiilinden Yeni Türkçe +(g)Ak ekiyle türetilmiştir. Türkçe fiil Türkiye Türkçesi il- fiilinden Türkiye Türkçesinde +In- ekiyle türetilmiştir.

ilinti

Türkiye Türkçesi ilin- fiilinden Yeni Türkçe +(In)tI ekiyle türetilmiştir.

iliş|mek

Eski Türkçe iliş- "(iki şey bir birine) takışmak, tutuşmak, kapışmak" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe il- "takılmak, tutmak" fiilinden Eski Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir.

ilişki
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: ilişik [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ilişik: Taalluk, alaka Yeni Türkçe: ilişkin [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
ilişkin = Aid, dair, müteallik, mütedair, raci Yeni Türkçe: [ TDK, Felsefe ve Gramer Terimleri, 1942]
ilişki = Münasebet = Beziehung (Almanca)

Köken

Türkiye Türkçesi ilişik "temas, alaka" sözcüğü ile eş kökenlidir. Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi iliş- fiilinden Yeni Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için iliş- maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

cinsel ilişki, düzeyli ilişki, ilişik, ilişkilendirmek, ilişkili, ilişkin, ilişkisiz


10.01.2018
ilk

Eski Türkçe ilki veya ilk "nispeten uzaktaki, önceki, eski" sözcüğünden evrilmiştir.

ilkah

Arapça lḳḥ kökünden gelen ilḳāḥ إلقاح z "dölleme" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça laḳaḥa "dölledi" fiilinin ifˁāl vezninde (IV) masdarıdır.

ilke

Türkiye Türkçesi ilk sözcüğünden Yeni Türkçe +A ekiyle türetilmiştir.

ilkel

Türkiye Türkçesi ilk sözcüğünden Yeni Türkçe +Al ekiyle türetilmiştir.

illa

Arapça illā إلّا z "ama, bundan başka, hariç (edat)" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça in إن z "ilgi edatı, ki" ve Arapça لا z "değil" sözcüklerinin bileşiğidir.