Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi
Nişanyan Sözlük Android Uygulaması

ilişki

ilik2

<< OTü-KT ilkik/ilik düğme iliği ETü/TTü ilik-/il- takılmak, tutmak +Uk

ilim

Ar ˁilm عِلْم z [#ˁlm fiˁl ] bilgi, özellikle teorik bilgi, bilim Ar ˁalama عَلَمَ zbildi, anladı, iz ve işaretleri yorumlayarak bilgiye ulaştı

ilinek

TTü ilin- +(g)Ak TTü il- +In-

ilinti

TTü ilin- +(In)tI

iliş|mek

<< ETü iliş- (iki şey bir birine) takışmak, tutuşmak, kapışmak ETü il- takılmak, tutmak +Iş-

ilişki

TTü: ilişik [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ilişik: Taalluk, alaka YTü: ilişkin [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
ilişkin = Aid, dair, müteallik, mütedair, raci YTü: [ TDK, Felsefe ve Gramer Terimleri, 1942]
ilişki = Münasebet = Beziehung (Almanca)

≈ TTü ilişik temas, alaka TTü iliş- +gU

 iliş-

Benzer sözcükler: cinsel ilişki, düzeyli ilişki, ilişik, ilişkilendirmek, ilişkili, ilişkin, ilişkisiz


10.01.2018
ilk

<< ETü ilki/ilk nispeten uzaktaki, önceki, eski

ilkah

Ar ilḳāḥ إلقاح z [#lḳḥ ifˁāl IV msd.] dölleme Ar laḳaḥa dölledi

ilke

TTü ilk +A

ilkel

TTü ilk +Al

illa

Ar illā إلّا zama, bundan başka, hariç (edat) § Ar in إن zilgi edatı, ki Ar لا zdeğil