hak

hak1

Ar ḥaḳḳ حَقّ z [#ḥḳḳ faˁl msd.] «yasaya, hakikate veya erdeme uygun olma», 1. doğruluk, hakikat, yasallık, 2. Allah'ın sıfatlarından biri (≈ İbr ḥuḳḳā חֻקָּה z«(taşa veya metale) oyulmuş şey», yasa, ferman, kural İbr/Aram ḥaḳaḳ חקק z [#ḥḳḳ] oymak, (taşa ve metale) hakketmek )

hak2

Ar ḥakk حكّ z [#ḥkk faˁl msd.] oyma, kazıma, kalemkâri Ar ḥakka حَكَّ z(metal veya ağacı) oydu, kazıdı (≈ Akad ekēku kazımak, kaşımak )

hak3

Fa χāk خاك ztoprak << OFa χāk a.a.