hırka

hır

onom gırtlak sesi, tehdit ve kavga sesi

hırbo

≈ Kürd xirbo kaba, terbiyesiz kimse

hırçın

Erm xırdçan խրտչան zkavgacı, kolay öfkelenen Erm xırdçil խրտչիլ zöfkelenmek (Kaynak: DankoffALT sf. )

hırdavat

Fa χōrde خورده zyenmiş şey, yemek artığı, kırıntı, döküntü

Hıristiyan

Yun χristianós χριστιανός zMesih dinine mensup EYun χrīstós χρīστός z [pp.] (kutsal yağla) meshedilmiş olan, Mesih EYun χrīō χρīω zyağla ovmak, meshetmek << HAvr *gʰrēi̯- ovmak

hırka

[ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
geydi χırḳa cümle kıldı cürˁa nūş [ anon., Tezkiretü'l-Evliya terc., 1341]
bir ˁabā χırka geydi, peşmīne başına sardı

Ar χirḳa(t) خِرْقة z [#χrḳ fiˁla(t) mr.] kafa ve kol delikleri olan üstlük, özellikle derviş giysisi Ar χaraḳa خَرَقَ zyırttı, deldi

 harika


24.04.2015
hırpala|mak

<? TTü hırpani perişan kılıklı

hırpani

<? Ar χiribbān خربان z [#χrb] harap, yıkıma uğramış (Kaynak: Lane sf. 2.716.)Ar χaraba خرب zharap oldu

hırs

Ar ḥirṣ حرص z [#ḥrṣ fiˁl ] şiddetli ve bencil istek, arzu Ar ḥaraṣa حَرَصَ zşiddetle arzuladı

hırsız

<< TTü χayırsız hayırsız, uğursuz Ar χayr +sIz

hırt

?