hırbo

hımış

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

hıncahınç

Farsça yazılı örneği bulunmayan *χanc ā χanc خنج آ خنج z "bağırış çığırış" deyiminden alıntıdır. Farsça deyim Farsça χanc "feryat, özellikle orgazm çığlığı" sözcüğünden türetilmiştir.

hınç

Farsça χanc خنج z "hırıltı, feryat, orgazm nidası" sözcüğünden alıntıdır.

hınzır

Arapça χnzr kökünden gelen χinzīr خنزير z "domuz" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice aynı anlama gelen χazīr חַזִיר z sözcüğünden alıntıdır. (Kaynak: Jastrow, Dict. of the Targumim, Talmud Bavli etc. sf. 443.) Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen χuzīru sözcüğü ile eş kökenlidir. (Kaynak: Chicago Assyrian Dictionary sf. 6.266.)

hır

"gırtlak sesi, tehdit ve kavga sesi" Ses yansımalı sözcüktür.

hırbo
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

"(argo)" [ A. Fikri, Lugat-ı Garibe, 1889]
hırbo: İrikıyım'la müteradifdir. "(argo)" [ Osman Cemal Kaygılı, Argo Lugatı, 1932]
hırbo: Kaba saba, medeniyet görmemiş, enayi, dangıl dungul, dangalak.

Köken

Kürtçe (Kurmanci) xirbo "kaba, terbiyesiz kimse" sözcüğü ile eş kökenlidir.

Daha fazla bilgi için hırt maddesine bakınız.


09.09.2017
hırçın

Ermenice xırdçan խրտչան z "kavgacı, kolay öfkelenen" sözcüğünden alıntıdır. Ermenice sözcük Ermenice xırdçil խրտչիլ z "öfkelenmek" fiilinden türetilmiştir. (Kaynak: Robert Dankoff, Armenian Loanwords in Turkish sf. )

hırdavat

Farsça χōrde خورده z "yenmiş şey, yemek artığı, kırıntı, döküntü" sözcüğünden türetilmiştir.

Hıristiyan

Yeni Yunanca χristianós χριστιανός z "Mesih dinine mensup" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca χrīstós χρīστός z "(kutsal yağla) meshedilmiş olan, Mesih" sözcüğünden türetilmiştir. Bu sözcük Eski Yunanca χrīō χρīω z "yağla ovmak, meshetmek" fiilinin geçmiş zaman fiil-sıfatııdır. Yunanca fiil Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *gʰrēi̯- "ovmak" kökünden evrilmiştir.

hırka

Arapça χrḳ kökünden gelen χirḳa(t) خِرْقة z "kafa ve kol delikleri olan üstlük, özellikle derviş giysisi" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça χaraḳa خَرَقَ z "yırttı, deldi" fiilinin fiˁla(t) vezninde ismi merresidir.

hırpala|mak

Türkiye Türkçesi hırpani "perişan kılıklı" sözcüğünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.