hır

hımbıl

onom hım/hımhım anlamsız ses

hımış

?

hıncahınç

Fa *χanc ā χanc خنج آ خنج zbağırış çığırış Fa χanc feryat, özellikle orgazm çığlığı

hınç

Fa χanc خنج zhırıltı, feryat, orgazm nidası

hınzır

Ar χinzīr خنزير z [#χnzr fiˁlīl q.] domuz Aram χazīr חַזִיר za.a. (Kaynak: Jastrow sf. 443.)≈ Akad χuzīru a.a. (Kaynak: CAD sf. 6.266.)

hır

TTü: hırla-, hırıldamak [ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Bayak mırlarıdı, şimdi χırlamağa başladı (...) χırıldadup tatlu canum alur oldu TTü: hırıltı [ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1665]
çomar ve alabaş savtı gibi 'heft heft' ve 'çend çend' χırıldısı daχı istimāˁ olunup [duyulup] TTü: [ A. Fikri, Lugat-ı Garibe, 1889]
hır: Gavga, muaraza.

onom gırtlak sesi, tehdit ve kavga sesi

 har2

Benzer sözcükler: hır çıkarmak, hırgür, hırıl, hırıldamak, hırıltı, hırlamak, hırlaşmak

Bu maddeye gönderenler: hırçın, hor2, hortla-


19.11.2014
hırbo

≈ Kürd xirbo kaba, terbiyesiz kimse

hırçın

Erm xırdçan խրտչան zkavgacı, kolay öfkelenen Erm xırdçil խրտչիլ zöfkelenmek (Kaynak: DankoffALT sf. )

hırdavat

Fa χōrde خورده zyenmiş şey, yemek artığı, kırıntı, döküntü

Hıristiyan

Yun χristianós χριστιανός zMesih dinine mensup EYun χrīstós χρīστός z [pp.] (kutsal yağla) meshedilmiş olan, Mesih EYun χrīō χρīω zyağla ovmak, meshetmek << HAvr *gʰrēi̯- ovmak

hırka

Ar χirḳa(t) خِرْقة z [#χrḳ fiˁla(t) mr.] kafa ve kol delikleri olan üstlük, özellikle derviş giysisi Ar χaraḳa خَرَقَ zyırttı, deldi