geçim

gecekondu
gecik|mek

<< ETü kéçil- gecikmek ETü kéç- ağır hareket etmek +Ik-

geç

<< ETü kéç geç (vakit), günün son bölümü, akşam

geç|mek

<< ETü keç- aşmak, öte gitmek, zaman geçmek

geçerli

TTü geçer cari

geçim

TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
geçim: Lorica, thorax militaris hamatus [zırh, metal dilimli göğüslük] TTü: "geçerlilik" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
geçim: Revac. Büyük bütün zırh. TTü: "... maişet" [ Mehmed Bahaeddin (Toven), Yeni Türkçe Lugat, 1924]
geçim: (...) maişet.

TTü geç-/geçin- +Im

 geç-

Not: Sözcüğün güncel anlamı gaçin- fiilinden türetilmiştir; bu anlamda 20. yy'dan önce yazılı kaydına rastlanmaz. • Tz sf. II.114 "zırh" anlamını ETü keyim "giyim" ile irtibatlandırır.

Benzer sözcükler: geçimli, geçimsiz


10.08.2017
geçin|mek

TTü geç- +In-

geçit

<< OTü keçüt ırmak ve dağ geçişi ETü keç- geçmek +Ut

geda

Fa gadā گدا zyoksul, dilenci

gedik

<< OTü gedük kazılmış veya oyulmuş şey << ETü kert-/ket- oymak, çentmek +Uk

geğir|mek

<< ETü kekir- geğirmek, geniz sesi çıkarmak ETü *kegiz/*keŋiz geniz