güve

güreş|mek

Eski Türkçe küreş- "boy ölçüşmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe küre- "güç göstermek" fiilinden Eski Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kür "güçlü, galip" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)A- ekiyle türetilmiştir.

gürgen

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

güruh

Farsça ve Orta Farsça gurōh گروه z "küme, insan topluluğu" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça gurōhe گروهه z "top, küre, her türlü yuvarlak nesne" sözcüğü ile eş kökenlidir.

gürz

Farsça gurz گرز z "ağır topuz, tokmak" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen varz veya vazr sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen vazra- sözcüğü ile eş kökenlidir.

güt|mek

Eski Türkçe küt- "beklemek, gözetmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe kü- veya küd- "beklemek" fiilinden evrilmiştir.

güve
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
küye [[keçe ve benzeri şeyleri yiyen güve]] Türkiye Türkçesi: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
güğe, güve

Köken

Eski Türkçe küge veya küye "güve" sözcüğünden evrilmiştir.


25.05.2015
güveç

Eski Türkçe küdeç "pişmiş topraktan yapılan yemek kabı" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe küd- "beklemek" fiilinden Eski Türkçe +(g)Aç ekiyle türetilmiştir.

güven

Türkiye Türkçesi güven- fiilinden türetilmiştir.

güven|mek

Eski Türkçe küven- "(kendiyle) övünmek, böbürlenmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe veya küv "gurur, övünme" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)An- ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *kü- kökünden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.

güvence

Yeni Türkçe güven sözcüğünden Yeni Türkçe +çA ekiyle türetilmiştir.

güvercin

Eski Türkçe kögerçin veya kögürçin "güvercin" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe köger- "mavileşmek, göğermek" (NOT: Bu sözcük Eski Türkçe kȫk "mavi" sözcüğünden Eski Türkçe +Ar- ekiyle türetilmiştir.) ve Eski Türkçe +çin "kuş adlarında görülen bir bileşen" sözcüklerinin bileşiğidir.