gürgen

gür2

"gök gürültüsü sesi, çınlama ve patlama sesi" Ses yansımalı sözcüktür.

gürbüz

Farsça gurbuz veya ġurbuz گربز z "küstah, edepsiz, kurnaz" sözcüğünden alıntıdır.

güren

Yeni Yunanca krános κράνος z "kızılcık ağacı ve yemişi" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen kránon, kráneia κράνον z sözcüğünden evrilmiştir.

güreş

Türkiye Türkçesi gürenç veya güreş "kavga sporu" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Orta Türkçe küren- veya küre- "yiğitlenmek" fiilinden Türkiye Türkçesinde +Iş ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kür "yiğit, mağrur" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(g)A- ekiyle türetilmiştir.

güreş|mek

Eski Türkçe küreş- "boy ölçüşmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe küre- "güç göstermek" fiilinden Eski Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kür "güçlü, galip" sözcüğünden Eski Türkçe +(g)A- ekiyle türetilmiştir.

gürgen
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

"bir ağaç, carpinus" [ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1683 yılından önce]
çınar ve kavak ve mīşe ve pelid ve gürgān [ Artin Hindoğlu, Hazine-i Lugat, 1831]
Fouteau [Fr.]: gülgen (gürgen)

Köken

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

Ek açıklama

Karş. Ermenice garbeni կարպենի, Yeni Yunanca gábros γάβρος, Latince carpinus (aynı anlamda). Öte yandan Türkiye Türkçesi gürgen "toprağı açarak ölüleri yiyen masal yaratığı" (<1700).


26.10.2017
güruh

Farsça ve Orta Farsça gurōh گروه z "küme, insan topluluğu" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça gurōhe گروهه z "top, küre, her türlü yuvarlak nesne" sözcüğü ile eş kökenlidir.

gürz

Farsça gurz گرز z "ağır topuz, tokmak" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça aynı anlama gelen varz veya vazr sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen vazra- sözcüğü ile eş kökenlidir.

güt|mek

Eski Türkçe küt- "beklemek, gözetmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe kü- veya küd- "beklemek" fiilinden evrilmiştir.

güve

Eski Türkçe küge veya küye "güve" sözcüğünden evrilmiştir.

güveç

Eski Türkçe küdeç "pişmiş topraktan yapılan yemek kabı" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe küd- "beklemek" fiilinden Eski Türkçe +(g)Aç ekiyle türetilmiştir.