göçmen

goygoy

onom velvele

göbek

<< OTü köbek göbek, (mec.) merkez ≈ ETü kindik a.a.

göç

<< ETü kȫç taşınma, taşınan yük <? ETü *kö- +Iş

göç|mek

<< ETü köç- kalkıp gitmek, taşınmak ETü köt- kaldırmak +Iş-

göçebe

<< TTü göçer oba/göçer evlü göçücü yörük topluluğu, göçer halkı

göçmen

[ Yazıcızade Ali, Tarih-i Âl-i Selçuk, 1423]
Bayçu Noyin çokluk çeriler ve havaşi ve χavātin [hatunlar] ve oğul kızla göçmel [ Hamit Zübeyr & İshak Refet, Anadilden Derlemeler, 1932]
göçmel (Ankara): ... muhacir. YTü: [ Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu, 1935]
göçmen = muhacir

<< TTü göçmel muhacir TTü göç-

 göç-

Not: Moğolca +mAl yapım eki Türkçe +mIş eşdeğeridir. Tarih-i Al-i Selçuk'tan verdiğimiz örnek, sözcüğün 15. yy'da 'Moğolca' olarak algılandığını düşündürür. • +men biçimi, Dil Devrimi döneminde benimsenmiştir.


09.09.2015
gödelek

≈ TTü güdük kısa ve kalın +AlAk

göğel

TTü gök açık mavi veya yeşil renk +Il2

göğem

TTü gök

göğer|mek

ETü kȫk gök, mavi, yeşil +(g)Ar-

göğüs

<< ETü kögüz ses ve nefes aygıtı, göğüs ≈ ETü kög avaz, şarkı