evkaf

ever|mek

Türkiye Türkçesi ev sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(g)Ar- ekiyle türetilmiştir.

evet

Eski Türkçe evet veya emet veya yemet "olumlama sözü" sözcüğünden evrilmiştir.

evham

Arapça whm kökünden gelen awhām أوهام z "vehimler, korkular" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça wahm وهم z sözcüğünün afˁāl vezninde çoğuludur.

eviç

Arapça Awc kökünden gelen awc أوج z "doruk, zirve, göğün en yüksek tabakası" sözcüğünden alıntıdır.

evir|mek

Eski Türkçe ebir- "çevirmek, döndürmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe aynı anlama gelen egir- sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

evkaf
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

[ Ömer b. Mezîd, Mecmuatü'n-nezâir, 1437]
ḥalāl olur mı zerk u rızḳ-ı evḳāf?

Köken

Arapça wḳf kökünden gelen awḳāf أوقاف z "vakıflar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça waḳf وقف z sözcüğünün afˁāl vezninde çoğuludur.

Daha fazla bilgi için vakıf1 maddesine bakınız.


28.07.2015
evla

Arapça wly kökünden gelen awlā أَوْلَى z "daha uygun, daha değerli, yakışan, yeğ" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça walīy وَلِىّ z "yakın, uygun" fiilinin afˁal vezninde kıyas halidir.

evlat

Arapça wld kökünden gelen awlād أولاد z "çocuklar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça walad ولد z "çocuk" sözcüğünün afˁāl vezninde çoğuludur.

evlek

Yunanca avlákion αυλάκιον z "sabanla toprakta açılan yarık, kanal, su arkı" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen aûlaks αῦλαξ z sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Yunanca ʰelkō ἑλκω z "1. sürmek, sürüklemek, ağır bir şey çekmek, 2. tarla sürmek" fiilinden türetilmiştir. Yunanca fiil Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *selk- biçiminden evrilmiştir.

evlen|mek

Eski Türkçe evlēn- "ev edinmek" fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe evlē- "ev edindirmek" fiilinden türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe ev "av" sözcüğünden Eski Türkçe +lAn- ekiyle türetilmiştir.

evliya

Arapça wly kökünden gelen awliyāˀ أولياء z "dostlar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça walī وَلِى z "dost, veli" sözcüğünün afˁilā vezninde çoğuludur.