er2

epri|mek

<< ETü opra- (giysi) eskimek, aşınmak, (deri) büzüşmek

epsem

<< OTü epsem suskun, sessiz ?

epsilon

EYun épsilon έψιλον zYunan alfabesinin beşinci harfi, kısa E EYun psilós ψιλός zkısa

er

<< ETü er adam, kişi

er|mek

<< TTü ér- olgunlaşmak, yetişmek ≈ ETü er- olmak

er2

[ Şeyhoğlu, Marzubânnâme terc., 1380]
bu āfet saŋa ir turmakdan [erken kalkmaktan] oğradı TTü: [ Yazıcızade Ali, Tarih-i Âl-i Selçuk, 1423]
ṣabaḥ namāzın ir اير kılurdı [erken kılardı]

≈ ETü ir-

 er-

Not: İr- fiilinden türeyen irken "erken" ve irte "erte" sözcükleriyle anlam birliğine sahiptir. Ancak yapısı açık değildir. TTü dışında bağımsız sözcük olarak rastlanmaz.

Benzer sözcükler: er geç


20.07.2019
eradikasyon

Fr éradication kökünü kazıma Lat eradicatio a.a. Lat eradicare [den.] köklemek, kökünü kazımak +()tion Lat e(x)+ radix kök

erat

TTü er asker +āt

erbain

Ar arbaˁīn أربعين z [#rbˁ] kırk Ar arbaˁa(t) أربعة zdört

erbap

Ar arbāb أرباب z [#rbb afˁāl çoğ.] büyükler, ulu kişiler, ustalar Ar rābb ربّ z [t.]

erbiyum

YLat erbium bir element (İlk kullanım: 1843 Karl Gustaf Mosander, İsv. kimyacı.) öz Ytterby İsveç'te bir kasaba +ium